kokkina.gr Ολυμπιακός, νέα και ειδήσεις για τον Ολυμπιακό σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ και ερασιτέχνη
Κάποιες φορές στη ζωή τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα περιμένουμε. Άλλα περιμέναμε να δούμε σήμερα και άλλα συνέβησαν. Τα πάντα προμήνυαν μια γιορτή, η οποία θα οδηγούσε στην πρόκριση της ομάδας μας.
Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια για τον Ολυμπιακό μας. Είναι από τα παιχνίδια που τελειώνουν και αναρωτιέσαι πως έχασες. Πραγματικά το τελικό 0-3 αν μη τι άλλο αποτελεί πλασματικό σκορ και δεν απεικονίζει την αληθινή εικόνα του αγώνα.
Ένας Ολυμπιακός που ξεκίνησε δαιμονισμένος μπροστά στο φανταστικό κοινό του και έφτασε πολύ κοντά στο να ανοίξει το σκορ και μια Άρσεναλ που άφηνε χώρους και υπνώτισε με τον τρόπο της τους Πρωταθλητές Ελλάδος. Κι εκεί που κυνηγάς το γκολ, τρως ένα γκολ βγαλμένο από παιχνίδι φλίπερ με την μπάλα να κοντράρει σε χέρια πόδια και κεφάλι του Ρομπέρτο. Τι να πει κανείς…
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινάει με τον χειρότερο τρόπο και το πέναλντι γίνεται η ταφόπλακα στα όποια όνειρά μας. Και τι να κάνουμε λοιπόν; Να τα βάψουμε μαύρα και να κλαίμε; Αξίζουν δάκρυα γι’αυτά τα παλικάρια του Σίλβα; Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε όπως ανέγραφε και το φανταστικό κορεό. Το ταξίδι δεν τελειώνει εδώ και αν μη τι άλλο ξεκινάει ένα άλλο γοητευτικό και περιπετειώδες ταξίδι στα μονοπάτια του Europa League.
Σίγουρα όλοι θα θέλαμε να δούμε την ομάδα μας στα σαλόνια των 16 κορυφαίων ομάδων του Champions League. Όμως μπροστά μας ξεδιπλώνεται μια μοναδική ευκαιρία να καταφέρουμε αυτό που πάντα ονειρευόμασταν, μια ευρωπαϊκή διάκριση. Στο Europa League δεν συμμετέχουμε σαν φτωχοί συγγενείς αλλά σαν ισάξιοι διεκδικητές, αυτό άλλωστε ταιριάζει σε μια ομάδα που πετυχαίνει διπλό μέσα στο Λονδίνο και κοιτάει στα μάτια τον κάθε αντίπαλο.
Είναι μεγάλη ευκαιρία και πετύχουμε κάτι σπουδαίο φέτος. Η ομάδα διαθέτει ένα από τα καλύτερα ρόστερ της 20ετίας με έναν φιλόδοξο και σοβαρό προπονητή στο τιμόνι της. Ο Πρόεδρος μοιάζει πιο “φτιαγμένος” από ποτέ και το όραμα του για τον Ολυμπιακό μας δεν σταματάει εδώ. Και ο ίδιος γνωρίζει πως με κάποιες διορθωτικές πινελιές τον Γενάρη, ο Ολυμπιακός θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για μια μεγαλοπρεπή πορεία στην Ευρώπη.
Στην Ελλάδα το παιχνίδι είναι τελειωμένο, το Πρωτάθλημα ουσιαστικά έχει τελειώσει απέναντι στους ανύπαρκτους αντιπάλους μας και έχουμε την ευκαιρία να αφοσιωθούμε στο Europa League. Είναι πολύ πικρό να αποκλείεσαι με 9 βαθμούς για άλλη μια φορά έχοντας σημειώσει μάλιστα δύο εκτός έδρας νίκες. Τι να πει κανείς για την ατυχία που μας κυνηγάει όταν άλλοι προκρίνονται με 7 και 8 βαθμούς.
Η ομάδα του Πειραιά κοίταξε στα μάτια μεγαθήρια όπως η Μπάγερν και η Άρσεναλ και διεκδίκησε μέχρι τελευταία στιγμή την πρόκριση. Ευκαιρία να ξεσαλώσουν οι αλλόθρησκοι που σαν γυμνοσάλιαγκες μετά την βροχή θα βγουν μετά από καιρό να πανηγυρίσουν. Ναι αυτοί που αποκλείστηκαν από την Καμπάλα και την Εστορίλ. Ο πόνος τους είναι αβάσταχτος και η δικιά μας υπερηφάνεια αμέτρητη.
Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε και να αγκαλιάζουμε αυτή την ομάδα που μας προσφέρει απλόχερα τόσο μοναδικά συναισθήματα
Έπειτα από το χθεσινό ό,τι και να πούμε είναι απλώς παρηγοριά στον άρρωστο. Το πράγμα είναι πολύ απλό: η ομάδα δε στάθηκε στο ύψος της χθες, τη στιγμή μάλιστα που όλα ήταν υπέρ της: έδρα, δυνατότητα πρόκρισης με αρκετά σκορ και αποτελέσματα… ΚΑΜΙΑ ΜΟΙΡΑ δεν ευθύνεται για το χθεσινό αποτέλεσμα. Υπήρξε η άτυχη στιγμή στο πρώτο γκολ (για μένα δε φέρει ευθύνη ο Ρομπέρτο), αλλά από εκεί και πέρα η ομάδα δεν μπόρεσε να διαχειριστεί το ματς. Ακόμα και στο πρώτο ημίχρονο που είχε την υπεροχή δεν κατάφερε να τελειώσει σωστά τις προσπάθειες της. Όσο για το δεύτερο ημίχρονο, δεν υπάρχουν σχόλια. Το μόνο καλό της υπόθεσης είναι πως υπάρχει η δεύτερη ευκαιρία (στο Europa άλλωστε δεν υπάρχουν ομάδες με τη δυναμικότητα της Μπάρτσα ή της Μπάγερν). Προσωπικά δεν αναιρώ την εμπιστοσύνη μου σε αυτή την ομάδα και πιστεύω πως το χθεσινό ήταν απλά ένα κακό ματς, άλλωστε μέχρι χθες η ομάδα είχε πιάσει καλή απόδοση στα περισσότερα ματς του ομίλου (εξαιρουμένου φυσικά αυτού στο Μόναχο), αλλά με ανάλογη εμφάνιση στο Europa δε θα μπορέσει να περάσει ούτε ομάδες επιπέδου Καμπάλα.
Σας έχει φάει η αισιοδοξία! Όχι η ομάδα δεν είναι έτοιμη να κάνει κάτι καλό φέτος ούτε στο Europa. Του χρόνου ίσως. Και όχι με το συγκεκριμένο αμυντικό δίδυμο…
Διάβαζα το άρθρο χωρίς να βλέπω την απάντησή σου.
Και ειλικρινά τσαντίστηκα εκεί που διαβάζω οτι η ομάδα έχει το καλύτερο ρόστερ της εικοσαετίας, και οτι είναι έτοιμη να πετύχει κατι μεγάλο στην Ευρώπη.
Και λέω , θα γράψω για την άμυνα της πλάκας, και βλέπω και τη δική σου τοποθέτηση και κάπως ηρεμώ , γιατί τελικά βλέπω πώς μάλλον δεν είμαι ο μοναδικός που βλέπει τα τόσο τεράστια κενά της ομάδας.
“Είναι μεγάλη ευκαιρία και πετύχουμε κάτι σπουδαίο φέτος. Η ομάδα διαθέτει ένα από τα καλύτερα ρόστερ της 20ετίας¨” , αναφέρει λοιπόν ο αρθρογράφος.
Κι αναρωτιέμαι , στο ρόστερ της ομάδας δεν συμπεριλαμβάνονται και οι αμυντικοί ρε παιδιά ?
Θέλετε να πείτε δηλαδή οτι οι Σιόβας , Ντα Κόστα, Μποτία , Μαζουακού, Ομάρ, είναι καλύτεροι των Μέλμπεργκ, Παπαδόπουλου, Μανωλά, Γεωργατου, Τοροσίδη, Καραταίδη, Μοντέστο, Ακόμα και του Τάσου του Πάντου, Ζεβλάκωφ και δεν ξέρω τώρα και ποιούς άλλους ξεχνάω.
Η μήπως οι Σεμπά, Ερνάνι, Πάρντο, Τζίμυ, είναι καλύτεροι των Τζόρτζεβιτς, Μιραλάς, Γκαλέτι, Λουα-Λούα ( μια χρονιά έστω ) , Γιαννακόπουλου ?
Η μήπως έχεις αμυντικό χαφ σαν τον Στολτίδαρο ή τον Καρεμπέ και γιατί όχι τον Ζε Ελίας ?
Οσο για μεσοεπιθετικούς….αδυνατώ να συγκρίνω το τώρα με Τζιοβάνι, Ρίμπο κι ας μείνω μόνο σ’ αυτούς, δε χρειάζεται να πάω παρακάτω.
Ας αφήσουμε λοιπόν τα περι ανωτερωτητας του ρόστερ σε τέτοιο βάθος χρόνου , κι ας περιορισουμε στη σύγκριση με το πέρυσι και το πρόπερσι .
Εκει ναι, να πω οτι συνολικά είμαστε καλύτεροι, αν και πάλι έχω κάποιες αμφιβολίες για το πρόπερσι.
Μάλλον με την εποχή Ζαρντιμ ευνοεί η σύγκριση.
Αυτά, και ελπίζω σε μια τουλάχιστον πρόκριση, αντε το πολύ ακόμη μια.
Καλή δουλειά γίνεται στου Ρέντη, αλλά απλά καλύτερη απο πέρυσι και πρόπερσι . Για παραπάνω πάντως δεν είμαστε ούτε στο Europa.
Και επειδή εσυ έγραψες για το συγκεκριμένο αμυντικό δίδυμο, εγω επαύξανω και λέω για όλη την αμυντική τετράδα.
Απλά τραγική.
Ας μην κρυβόμαστε πίσω απο το δαχτυλό μας.
Φίλε αν ειναι να κανεις συγκρίσεις να τις κανεις σωστά. Ειναι άδικο να συγκρίνεις τους παίκτες του υπάρχοντος ρόστερ με όλους τους παικταράδες όλων των διαφορετικών ρόστερ των τελευταίων 15 χρόνων. Πες μου ποια χρονια ξεχωριστά είχαμε ανώτερο ρόστερ απο το φετινό. Ξεχωριστά ομως. Οχι να τους τσουβαλιάζεις όλους.