kokkina.gr Ολυμπιακός, νέα και ειδήσεις για τον Ολυμπιακό σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ και ερασιτέχνη
Ο Κώστας Λιακούτσης θέλει τον Ολυμπιακό να σέβεται και όχι να φοβάται και αποδίδει την ήττα-αποκλεισμό στην αμυντική λειτουργία και την απειρία της ομάδας.
Με τρεις νίκες και τρεις ήττες τελείωσε το φετινό ταξίδι στο Τσάμπιον Λιγκ, για τον Ολυμπιακό. Και αν οι δύο πρώτες ήττες, από την Μπάγερν ήταν ανώδυνες και αναμενόμενες, η σημερινή πονάει. Τι να λέμε; Είχαμε επισημάνει πως ο Ολυμπιακός ήταν φαβορί αφού έπαιζε για 2,5 αποτελέσματα αλλά τελικά έβαλε τα χεράκια του και έβγαλε τα ματάκια του! Και μην ακούσω δικαιολογίες του τύπου «Καλύτερα στο Γιουρόπα» γιατί μεταξύ μας, αυτά είναι παραμύθια.
Αντιμετωπίσαμε μια ομάδα που παρά τις απουσίες ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ παικτών, μας έδειξε γιατί την τελευταία 15ετία προκρίνεται συνεχώς στους «16». Ο λόγος είναι απλός: Δεν φοβάται! Ναι οι μεγάλες ομάδες δεν φοβούνται. Σέβονται.
Και όπως καταλάβατε, ο Ολυμπιακός σήμερα ήταν φοβισμένος. Τι και αν είχε τον απίστευτο κόσμο του να τραγουδάει ασταμάτητα, τι και αν είχε τον μαχητή Ιντέγε να «φτύνει» αίμα…; Η άμυνα έδειχνε να πελαγοδρομεί και ο Ρομπέρτο έκανε μπαμ από χιλιόμετρα, ότι ήταν ανασφαλής κάτω από τα δοκάρια.
Οι στόχοι της Άρσεναλ εξαρχής, ήταν δύο: Να προηγείτο από το ημίχρονο και αν είναι δυνατό, να μην δεχτεί τέρμα. Το 0-1 στο ημίχρονο λοιπόν, έδωσε «φτερά» στους Άγγλους, αφού τα πράγματα κυλούσαν όπως τα σχεδίαζαν. Η πίεση άρχισε να μεταφέρεται στον Ολυμπιακό.
Έρχεται και το 0-2 και από φαβορί γίνεσαι αουτσάιντερ μέσα σε μια στιγμή. Τα πόδια βαραίνουν και κάποιοι δείχνουν να αγχώνονται. Δέχεσαι και τρίτο τέρμα; Τελειώνουν όλα. Αυτό ήταν, ο γάμος σχόλασε. Τι και αν έχεις στον πάγκο Τσόρι, Ερνάνι, Φίνμπο κτλ κτλ. Τα πάντα πλέον έχουν κριθεί.
Στο ποδόσφαιρο τα πάντα είναι θέμα ψυχολογίας. Ο Ολυμπιακός πλήρωσε την απειρία του ταλαντούχου κατά τα άλλα προπονητή του, αλλά και κάποιων ποδοσφαιριστών, κυρίως των αμυντικών.
Είναι κρίμα για αυτόν τον εκπληκτικό λαό που έδωσε ρεσιτάλ για άλλη μια φορά, αλλά και για τον πρόεδρο που φέτος «τα έσπρωξε» για να δει τον Ολυμπιακό να κάνει το βήμα παραπάνω. Παρόλα αυτά ο φετινός Ολυμπιακός παραμένει μια πολύ καλή ομάδα και δεν υπάρχει λόγος να απαξιωθεί μετά από μια αποτυχία.
Οι στόχοι της ομάδας δεν αλλάζουν: Ντάμπλ και καλή πορεία στην Ευρώπη ήταν, και παραμένουν. Εγώ παραμένω αισιόδοξος. Εξάλλου ο Ολυμπιακός βγαίνει πάντα πιο δυνατός από τις δύσκολες στιγμές. Ας δούμε πρώτα και την κλήρωση του Γιουρόπα Λιγκ. Έτσι και αλλιώς, τρώγοντας έρχεται η όρεξη!
Παιδια τα πραγματα είναι απλα. Για να εχεις ελπιδα σε αυτο το επιπεδο θελεις ομοιογενεια και τυχη. Δεν είχαμε τιποτα από τα 2. Ας δουμε για μια φορα την ιδια σχεδόν ομαδα για δευτερο χρονο με τον ιδιο προπονητη και βλέπουμε!!!!
Έχω αρχίσει να πιστεύω πως αυτό το «Καλύτερα στο Γιουρόπα» πάει να εξελιχθεί (αν δεν έχει ήδη εξελιχθεί) σε μεγάλη κατάρα για την ομάδα. Αφενός ακόμα κι εκεί δεν εκμεταλλευτήκαμε τις ευκαιρίες που είχαμε μέχρι τώρα και αφετέρου με το να το λέμε αυτό είναι σαν να λέμε ότι… φοβόμαστε την πρόκριση στους “16”. Είναι γνωστό ότι πολλοί Ολυμπιακοί υποστηρίζουν πως στους “16” θα μας τύχει κατά πάσα πιθανότητα πρωτοκλασάτος αντίπαλος, κάτι που λογικά θα σημάνει αποκλεισμό, ενδεχομένως μάλιστα και διασυρμό, αλλά με αυτή τη λογική δε θα έπρεπε να κατεβούμε στο γήπεδο στα δυο ματς με τη Μπάγερν! Εδώ Κώστα κολλάει όντως αυτό που γράφεις για φόβο. Όπως και νά ‘χει, έχω βαρεθεί να βλέπω την ομάδα να ξεκινά να χτίζει κάτι και στο τέλος να δίνει μια κλωτσιά και να τα γκρεμίζει όλα. Είναι κρίμα γιατί κάποιες σεζόν είχαμε πράγματι ομάδες ικανές να πετύχουν, αλλά πότε προέκυπτε ένα κακό ματς και πότε μια άτυχη στιγμή και τελικά μέναμε στα κρύα του λουτρού. Ζω για τη στιγμή που αυτή η ομάδα θα σταματήσει να αυτοκτονεί. Ελπίζω να μην περιμένω όλη μου τη ζωή για να το δω αυτό.
Τον ήπιαμε μέχρι πάτο, αυτή είναι η αλήθεια. Δεν ονειρεύομαι πλέον. Όνειρο θα ήταν να αφήναμε έξω την Άρσεναλ αλλά πλέον βλέπουμε την πραγματικότητα κατάματα. Δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι για κάτι μεγάλο. Μετά από αυτό που εμείς φτιάξαμε, μια τέτοια ευκαιρία για να γίνει υπέρβαση και μάλιστα με τόσο ευνοικές συνθήκες, η αποτυχία ήρθε με πάταγο!
Άντε πάλι τώρα να ανασυγκροτηθούμε και πάλι δικαιολογίες.
Τελικά μέχρι τα Χριστούγεννα θα ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο και από κει και μετά μόνο με το μπάσκετ. Μάγκες Αγγελόπουλοι, Πρίντεζη ψυχάρα, Σπανούλης – Θρύλος!