kokkina.gr Ολυμπιακός, νέα και ειδήσεις για τον Ολυμπιακό σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ και ερασιτέχνη
Μία ακόμη αγωνιστική ολοκληρώθηκε. Η προτελευταία στροφή για την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου βρήκε την ομάδα μας αήττητη μετά από 13 παιχνίδια, μιας που ακόμη εκκρεμεί το τι μέλλει γενέσθαι με το ματς της Λεωφόρου. Τα ρεκόρ καταρρίπτονται το ένα μετά το άλλο, παρ’ όλα αυτά η βδομάδα ήταν δύσκολη για όλους στον Ολυμπιακό, τόσο για τους φιλάθλους όσο και για εκείνους οι οποίοι βρίσκονται μέσα στην ομάδα.
Η βαριά εντός έδρας ήττα από την Άρσεναλ, μας έστειλε εκτός του Champions League, αλλά υπάρχει συνέχεια στο ευρωπαϊκό όνειρο. Αντίθετα με τους αντιπάλους που «πανηγυρίζουν» έναν ακόμη αποκλεισμό, μετά το διπλό στην Ντόρτμουντ, ο Ολυμπιακός συνεχίζει στους 32 του Europa League. Μετά την κλήρωση της Δευτέρας μάλιστα, γνωστοποιήθηκε ο αντίπαλός μας, ο οποίος δεν είναι άλλος από τη βελγική Άντερλεχτ. Ιδανική η κλήρωση θα έλεγε κανείς, συνυπολογίζοντας τους αντιπάλους που θα μπορούσαμε να είχαμε κληρωθεί. Όπως έχω πει όμως και παλιότερα, όλα φαίνονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο και όχι τη μέρα της κλήρωσης. Όσο καλή είναι η κλήρωση για τον Ολυμπιακό, άλλο τόσο καλή είναι και για τους Βέλγους, εκτός αν νομίζουμε ότι θέλανε να κληρωθούν με τις αγγλικές ή τις ισπανικές ομάδες για παράδειγμα.
Γνώμη μου είναι πάντως να περιμένουμε, μιας και το διάστημα που ακολουθεί αγγίζει σχεδόν τους δύο μήνες και όλα θα κριθούν τότε. Μέχρι τότε καλό θα ήταν να κοιτάμε τα ματς που έρχονται όμως με την σκέψη μας να βρίσκεται διαρκώς στο ευρωπαϊκό όνειρο. Για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένος, θέλω να πω ότι ο Ολυμπιακός δίκαια αποκλείστηκε από την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση κι αυτό συμβαίνει για έναν βασικό λόγο, κατά την ταπεινή μου άποψη. Ο λόγος λοιπόν νιώθω ότι είναι πως στην ομάδα χάθηκε η ουσία. Χάσαμε το δάσος για να βρούμε το δέντρο. Όπου δάσος βάλτε το Champions League κι όπου δέντρο τα ρεκόρ που κυνηγάει η ομάδα από την πρώτη κιόλας μέρα που ξεκίνησε ο φετινός μαραθώνιος της Super League.
Το έχουμε ξαναπεί ότι αυτή η ομάδα είναι πλήρης σχεδόν σε κάθε γραμμή, με απίστευτο βάθος πάγκου. Το έχουμε ξαναπεί ότι οι αντίπαλοι είναι τουλάχιστον 3 με 4 ταχύτητες πιο κάτω. Έχουμε πει ότι το ποδόσφαιρο που παίζει είναι πολύ όμορφο και σύγχρονο. Αυτό όμως συνέβη κυρίως μέχρι το παιχνίδι με τη Διναμό Ζάγκρεμπ, μέσα στην Κροατία όπου και σχεδόν κλείδωσε η τρίτη θέση. Από εκεί και πέρα επικρατεί το θέατρο του παραλόγου, το οποίο και ολοκληρώθηκε με τις αποδοκιμασίες με τον Παναιτωλικό. Κυνηγώντας ρεκόρ, γκολ και φαντάσματα, δημιουργήθηκε μία πίεση από το πουθενά στον προπονητή και τους παίχτες κι έτσι χάθηκε η ουσία. Δεν μπορώ να δικαιολογήσω κανέναν μας για την μη χρησιμοποίηση των αναπληρωματικών παιχτών τη φετινή σεζόν. Αν δηλαδή ο Κολοβός για παράδειγμα δεν παίξει φέτος που έχεις πάρει το Πρωτάθλημα από τον Οκτώβριο, πότε θα παίξει; Ποια σεζόν ο προπονητής θα κάνει αλλαγές στο ρόστερ, μπας και βγει και κανένας άλλος παίχτης; Η απάντηση; Ποτέ. Πάντα θα δημιουργείται μία κατάσταση που θα πιέζει τους ιθύνοντες στην ομάδα. Είμαστε απαιτητικός λαός κι αυτό δεν αλλάζει, αλλά το να αποδοκιμάζεις τους παίχτες που αποθέωνες μέχρι πριν από δέκα μέρες, είναι απαράδεκτο.
Εν κατακλείδι, φέτος είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για τον Ολυμπιακό να πετύχει ότι δεν πέτυχε ποτέ στην Ευρώπη όχι μόνο διότι διαθέτει ένα πολύ καλό ρόστερ που με μία-δύο προσθήκες μπορεί να γίνει ακόμη πιο ανταγωνιστικό, καθώς επίσης διότι είναι μίας πρώτης τάξης ευκαιρία η ομάδα να πηγαίνει φρέσκια στα παιχνίδια της Ευρώπης κάνοντας ένα καλό κι έξυπνο rotation που θα αποτελεί πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων μας που θα έχουν να αντιμετωπίσουν δύσκολους αντιπάλους στα δικά τους πρωταθλήματα. Γι’ αυτό λοιπόν ας μην κυνηγάμε τόσο τα ρεκόρ-φαντάσματα, αλλά με συγκέντρωση κι έξυπνη διαχείριση του ρόστερ, να πετύχουμε κάτι καλό στο Europa League με πρώτο σταθμό το Βέλγιο και την Άντερλεχτ.
Περικλής Κωνσταντινίδης
Τώρα που “τελείωσε” το πρωτάθλημα και η Ευρώπη αργεί, ας γκρινιάξω λίγο. Πρώτα, κρίνοντας τον Σίλβα έχω να κάνω 2 παρατηρήσεις. Η ομάδα ξεκίνησε καλά και δεδομένης της περιόδου Αυγ – Οκτ έπαιξε καλή μπάλα. Από κει και πέρα αντί να ανεβαίνει, όπως έπρεπε να συμβεί, το θέαμα και οι αυτοματισμοί ήταν χειρότερα. Ο Σίλβα προσαρμόζεται κι αυτός στη λογική του Θρύλου. Στη λογική του παιχνιδιού κατοχής, αλλά χωρίς να “το ‘χει”. Ο άνθρωπος είναι μετρ στο παιχνίδι αντεπιθέσεων. Το είδαμε στην αρχή. Πλέον άλλαξε το στυλ και τον βρίσκω χαμένο κι αυτόν, χωρίς ιδέες και χωρίς να το ξέρει το παιχνίδι που προσπαθεί να κάνει. Άμυνα για κλάματα και επίθεση με το στανιό. Για μένα υπάρχει θέμα και ψυχολογίας, κυρίως στα μεγάλα παιχνίδια. Χρόνια είχα να δω τόσο παθητικό τον Ολυμπιακό στα σημαντικότατα παιχνίδια και μέσα στη Βαυαρία (ένα βαθμό ήθελες και έφαγες γκολ από τα αποδυτήρια) και μέσα στο Καραϊσκάκης με την Άρσεναλ (παόξαμε άθλια και ανοργάνωτα).
Πάμε και στις επιλογές. Πράγματι, στο βωμό των ρεκόρ δεν έγινε rotetion. Οι επιλογές όμως είναι οι καλύτερες; Για παράδειγμα ο Σεμπά, στο ρόλο που έχει, είναι καλύτερος του Φουστέρ; Ο Κασάμι του Καμπιάσο; Γιατί έχουν εξαφανιστεί όλοι οι Έλληνες; Τόσο πολύ υπολοίπονται των βασικών επιλογών οι Κολοβός, Γιαννιώτας, Τσανδάρης, Αυλωνίτης; Τι έχουν επιτέλους οι Μπουχαλάκης (κορυφαίος στην προετοιμασία) και Μανιάτης και δεν παίζουν καθόλου; Μήπως υπάρχει και πρόβλημα συνεννόησης λόφω γλώσσας ή παίζονται και παιχνίδια μάνατζερ;
Πάμε και στο σύστημα. Πλάγια μπακ ανύπαρκτα στη βασική τους αποστολή, δηλαδή στο μαρκάρισμα και στην αποτροπή σέντρας από τους πλάγιους του αντιπάλου. Κεντρικό αμυντικό δίδυμο που δεν “στρίβει” και δεν μαρκάρει στενά τους επιθετικούς. Αμυντικοί μέσοι (πλην Καμπιάσο) που δεν μαρκάρουν τους αντιπάλους μέσους στις προωθήσεις εντός περιοχής. Γενικά, ανασταλτική λειτουργία μέτρια και στα μεγάλα παιχνίδια το πλήρωσε. Το Βαλβέρδειο πρέσιγκ (με σωστό τρόπο) ψηλά, χάθηκε κι αυτό αν και περιμέναμε να το εφαρμόσει και ο Σίλβα).
Είπαμε είναι ο καιρός της γκρίνιας.
ΥΓ. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι καλύτερη αυτή η ομάδα από του 1999 και 2000. Ούτε σε απόδοση, ούτε σε πρόσωπα.
Καλές γιορτές σε όλους.