kokkina.gr Ολυμπιακός, νέα και ειδήσεις για τον Ολυμπιακό σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ και ερασιτέχνη
Η κορυφαία μπασκετική διοργάνωση της Γηραιάς Ηπείρου επιστρέφει! Η EuroLeague ανάβει ξανά τα φώτα της και ο πρωταθλητής Ολυμπιακός ρίχνεται κατευθείαν στα βαθιά, κάνοντας πρεμιέρα στην πάντα αφιλόξενη Fernando Buesa Arena απέναντι στην επικίνδυνη Μπασκόνια.
Αυτή η πρεμιέρα, όμως, δεν μοιάζει με τις προηγούμενες. Για τους «ερυθρόλευκους», η φετινή σεζόν σηματοδοτεί την αφετηρία ενός εντελώς νέου κύκλου. Ένας δομικός ανασχηματισμός, μια ριζική αλλαγή φιλοσοφίας στο παρκέ και μια σειρά από αντικειμενικές δυσκολίες συνθέτουν το σκηνικό της εκκίνησης.
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της αλλαγής, αρκεί να κοιτάξει το δελτίο των αποχωρήσεων. Ο Ολυμπιακός αποχαιρέτησε παίκτες που αποτελούσαν τα δομικά στοιχεία του DNA του τα τελευταία χρόνια. Η αποχώρηση του Τόμας Γουόκαπ κλείνει το κεφάλαιο του απόλυτου αμυντικού εξολοθρευτή και του floor general που όριζε τον ρυθμό. Μαζί του, το «ερυθρόλευκο» restart στερείται την ενέργεια και το transition παιχνίδι του Σακίλ Μακίσικ, τον όγκο και την elite court-vision του Μουσταφά Φαλ από το low post, καθώς και το learn-to-suffer πνεύμα του Γιαννούλη Λαρεντζάκη. Να σταθούμε και στον elite και game changer στο έσχατο F4 Alec Peters και θα αντιληφθούμε ακόμα πιο έντονα την έντονη μετάβαση.
Στη θέση τους, το rotation μπολιάστηκε με φρέσκο αίμα, πολύ ταλέντο, αθλητικότητα και κάθετο παιχνίδι. Η έλευση του εκρηκτικού Μοντέρο και του δυναμικού Μακιντάιρ αλλάζει πλήρως τις ισορροπίες στην περιφέρεια, προσφέροντας περισσότερο interaction στο «ένας εναντίον ενός» και isolation scoring. Ο Ndiaye είναι ένα στοίχημα όχι τόσο λόγω χαρατηριστικών τα οποία διψούσε το front court αλλά περισσότερο διότι άδικα θα συγκριθεί μέσα στη σεζόν με τον Αμερικανο προκάτοχό του. Παράλληλα, οι προσθήκες των ελπιδοφόρων Πλώτα και Καραγιαννίδη δείχνουν την πρόθεση για ενίσχυση του ελληνικού κορμού με παίκτες που διψούν για το επόμενο επίπεδο.
Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Ολυμπιακό εντοπίζεται στη θέση «1». Η αλλαγή στη θέση του άσσου σημαίνει αυτόματα και αλλαγή στον τρόπο οργάνωσης και εκτέλεσης των plays. Το high-IQ motion game των προηγούμενων ετών, με τις συνεχείς πάσες και το short roll, δίνει τη θέση του σε ένα πιο physical και uptempo στυλ παιχνιδιού.
Αυτή η μετάβαση, όμως, απαιτεί χρόνο, αμέτρητες ώρες προπονήσεων και «γράψιμο» χιλιομέτρων στο παρκέ. Οι αυτοματισμοί δεν αγοράζονται, χτίζονται. Γι’ αυτό και οι απαιτήσεις του κόσμου στην παρούσα φάση πρέπει να παραμείνουν ρεαλιστικές. Δεν θα δούμε ελκυστικό μπάσκετ από την πρώτη αγωνιστική· η ποιότητα και η ροή (fluidity) στην επίθεση θα παρουσιάσουν σκαμπανεβάσματα. Ο Montero είναι το next best thing του ευρωπαικού μπάσκετ και η προσπάθεια να εκμεταλλευτούν τα διαφορετικά στοιχεία του παιχνιδιού του, αποτελεί μια πρόκληση που θέλει χρόνο, υπομονή και εκατέρωθεν υποχωρήσεις μεταξύ παίκτη και προπονητή. Αυτή η αλληλοπροσαρμογή και το ποσοστό επιτυχίας της θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό και το μέγεθος της επιτυχίας της σεζόν.
Το μεγάλο παράσημο και η απόλυτη εγγύηση αυτού του project ακούει στο όνομα Γιώργος Μπαρτζώκας. Ο Έλληνας τεχνικός έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι ξέρει πώς να διαχειρίζεται τις αλλαγές και πώς να μετατρέπει ετερόκλητα σύνολα σε καλοκουρδισμένες μηχανές. Η παρουσία του στο τιμόνι προσφέρει τη σταθερότητα που χρειάζεται ο οργανισμός σε αυτή τη μεταβατική περίοδο.
Σαν να μην έφταναν οι αγωνιστικές αλλαγές, ο Ολυμπιακός καλείται να διαχειριστεί και μια σοβαρή εξωαγωνιστική συνθήκη. Λόγω των εκτεταμένων έργων ανακαίνισης, το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας δεν θα είναι διαθέσιμο για αρκετούς μήνες. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η ομάδα χάνει το «κάστρο» της και μετατρέπεται σε έναν μπασκετικό τσιγγάνο, αντιμετωfacing διαρκή ταλαιπωρία με συνεχόμενα ταξίδια και μετακινήσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, η αισθητική περνάει σε δεύτερη μοίρα. Στην παρούσα φάση, η ομάδα πρέπει απλώς να κερδίζει. Οι «κυνικές» νίκες, έστω και με μισό πόντο, είναι αυτές που θα κρατήσουν τον Ολυμπιακό σε τροχιά οκτάδας μέχρι να αποκτήσει χημεία και να επιστρέψει στη φυσική του έδρα.
Απέναντί του στην πρεμιέρα βρίσκεται η Μπασκόνια, μια ομάδα-χαμαιλέοντας που παραδοσιακά τιμωρεί κάθε αδράνεια στη Βιτόρια. Οι Βάσκοι, πιστοί στη φιλοσοφία του run-and-gun, αρέσκονται στο να ανοίγουν τον ρυθμό, να σουτάρουν γρήγορα στο transition (δευτερεύοντα αιφνιδιασμό) και να πιέζουν την μπάλα σε όλο το γήπεδο.
Η Μπασκόνια διαθέτει ένα ρόστερ γεμάτο αθλητικούς forward και floor spacers που μπορούν να «σκοτώσουν» οποιονδήποτε αντίπαλο αν βρουν ρυθμό από την περιφέρεια. Για να φύγει ο Ολυμπιακός με το διπλό, θα πρέπει να ελέγξει τα αμυντικά ριμπάουντ, να αποφύγει τα λάθη που οδηγούν σε εύκολους πόντους των Ισπανών στο ανοιχτό γήπεδο και να επιβάλλει set επιθέσεις, χτυπώντας στις αμυντικές αδυναμίες των γηπεδούχων.
Η Ευρωλίγκα είναι μαραθώνιος, όχι σπριντ. Ο Ολυμπιακός μπαίνει στη μάχη με νέο πρόσωπο, βαριά φανέλα (με άλλο χορηγό) και την ανάγκη να επιβιώσει στις δυσκολίες των πρώτων μηνών. Η πρεμιέρα στη Βιτόρια είναι το πρώτο crash test.
