Μήπως να προβληματιστούμε;

Δεύτερη ήττα μέσα σε λίγες μέρες. Κι αν στην πρώτη δώσαμε αρκετά ελαφρυντικά στον Γιάννη Σφαιρόπουλο και τους παίκτες του, απόψε πρέπει τουλάχιστον να προβληματιστούμε. Γράφει ο Βαλάντης Σιδέρης για το blog του στα kokkina.gr.

Υπάρχουν δύο τρόποι να δούμε τις τελευταίες μέρες. Ψυχρά και ρεαλιστικά ή οπαδικά και συναισθηματικά. Όποιον και να επιλέξουμε, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ήττες από έναν καλύτερο στο παρκέ αντίπαλο, ο οποίος έχει τους ίδιους με σένα στόχους (βλέπε νταμπλ), χωρίς υποβοήθηση με ακριβώς τις ίδιες ιδιαιτερότητες. Αν αυτόν τον λένε και Παναθηναϊκό, τότε η πικρία μεγαλώνει και διανθίζεται.

Ομολογώ πως περίμενα απόψε ένα διπλό. Θες το καλύτερο ρόστερ; Θες η ψυχολογία για αντίδραση μετά το στραπάτσο του ΣΕΦ; Θες η ήττα του ΠΑΟ στην Ευρωλίγκα που επέδειξε πολλά κενά αλλά και στέρησε μια μέρα επιπλέον ξεκούρασης (Ο Ολυμπιακός έπαιζε Πέμπτη και ο ΠΑΟ Παρασκευή); Θες την ανετοιμότητα του Καλάθη; Θες και λίγο το ένστικτο; Λίγο απ΄όλα και όλα μαζί.

Οι ερυθρόλευκοι με δικαίωσαν στο πρώτο δεκάλεπτο, όχι διότι τα έβαζαν από παντού, αλλά πολύ περισσότερο διότι το πίστευαν, ήταν συγκεντρωμένοι, είχαν πλάνο και οργάνωση. Έπειτα ήρθε η κατάρρευση. Σε κανένα σημείο από την δεύτερη περίοδο και έπειτα, δεν είδαμε μια συνεχή πειθαρχημένη παρουσία σε άμυνα και επίθεση. Το μυαλό χάθηκε, τα συστήματα εξαφανίστηκαν και αυτό δεν επαφίεται στον βελτιωμένο αντίπαλο αλλά στον κακό εαυτό.

Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος επέλεξε αρχικά το “σφιχτό” ρόστερ και την χρησιμοποίηση μιας αυστηρής 8άδας παικτών, μειώνοντας δραματικά το ροτέισον σε μια περίοδο που οι παίκτες δεν έχουν ούτε τις αντοχές ούτε την ψυχραιμία να διαχειριστούν συσσωρευμένα ματς αλλά και ντέρμπι.

Το παιχνίδι κρίθηκε εν πολλοίς στην ανικανότητα του Ολυμπιακού για ακόμα μια φορά να “διαβάσει” στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα τις αδυναμίες του αντιπάλου και να τις εκμεταλλευτεί, κάτι που έπραξε άριστα στο 1ο δεκάλεπτο. 37 πόντους πέτυχε στον υπόλοιπο αγώνα, η πλειονότητα των οποίων ήταν με βολές. Χωρίς ηρεμία, ντέρμπι δεν κερδίζει, πόσο μάλλον τον ΠΑΟ στο γεμάτο ΟΑΚΑ. Χάκετ και Στρόμπερι δε βοήθησαν καθόλου, ο Μιλουτίνοφ ήρθε ως 3ος σέντερ και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Θα ήταν ίσως άδικο να απαξιώσουμε από τώρα τις προσθήκες. Προς το παρόν, ο Ολυμπιακός ελλείψει Σπανούλη που πάντα στην Καλογρέζα δεν πατάει καλά, δεν έχει άλλον παίκτη από την περιφέρεια, να πάρει την ομάδα πάνω του στο σκορ. Εν δυνάμει, ο Παπαπέτρου θα μπορούσε να λογιστεί ως τέτοιος αλλά σίγουρα όχι ακόμα και ο Πρίντεζης που κάνει ότι μπορεί στο ποστ, δεν είναι βιονικός.

Ο Ολυμπιακός έχασε δίκαια. Δε χάθηκε ένας τίτλος όπως στην προηγούμενη βδομάδα αλλά πληγώθηκε το γόητρο και το σημαντικότερο δόθηκε περίσσευμα ψυχολογίας σε μια ομάδα καινούρια με νέο προπονητή. Διορθώσεις πρέπει και μπορούν να γίνουν χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει αντικατάσταση κάποιου παίκτη αν και η χρόνος τους κρίνει όλους. Η απουσία του Χάντερ, είναι μια καλή δικαιολογία όμως ο Ολυμπιακός με το μυαλό που είχε στα τελευταία 30 λεπτά, αμφιβάλω αν τον εκμεταλλευόταν επαρκώς. Ψυχραιμία, ανασύνταξη και προβληματισμός. Αυτό, τουλάχιστον…