Αρχική / ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ / Όχι άλλα δάκρυα!

Όχι άλλα δάκρυα!

No 582697

Το ποδόσφαιρο που «κάποιους» βολεύει κρύβει κινδύνους. Χωρίς αναφορά στα χθεσινά γεγονότα, ο Κώστας Λιακούτσης μας θυμίζει ανάλογες στιγμές που στιγμάτισαν το άθλημα.

Τρία από τα μεγαλύτερα αθλητικά δράματα, για τα οποία θα κάνουμε αναλυτικά στις παρακάτω γραμμές λόγο, ήταν εκείνα του Χέιζελ, του Χίλσμπορο και της Θύρας 7. Ευκαιρία να θυμηθούμε.

ΧΕΪΖΕΛ: Όταν μάτωσε το ποδόσφαιρο…

Τριάντα χρόνια έχουν συμπληρωθεί από την τραγωδία του Χέιζελ. Ήταν το 1985, όταν στο ομώνυμο γήπεδο των Βρυξελλών η Λίβερπουλ αναμετρούταν με την Γιουβέντους στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών. Πάνω από 60.000 οπαδοί των δύο ομάδων είχαν βρεθεί στην περιοχή. Η πλειοψηφία είχε καταναλώσει άπειρες ποσότητες αλκοόλ, λίγες ώρες πριν.

Το κακό είχε αρχίσει να φαίνεται πριν ακόμη οι οπαδοί μπουν στο γήπεδο. Στην αρχή οι φωνές και τα καπνογόνα δεν ανησύχησαν κανέναν. Όταν όμως οι οπαδοί της Λίβερπουλ επιχείρησαν να επιτεθούν στους ομολόγους τους της Γιουβέντους η μικρή δύναμη της βέλγικης αστυνομίας που ήταν στο γήπεδο, φυσιολογικά δεν κατάφερε να σταματήσει το κακό. Τα επεισόδια είχαν ως τραγικό απολογισμό 39 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, αλλά και την κατάρρευση ενός τμήματος μιας κερκίδας. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται ο αγώνας διεξήχθη κανονικά. Η Γιουβέντους επικράτησε με 1-0 με γκολ – πέναλτι του Πλατινί και στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, όμως αυτό ήταν το τελευταίο που είχε σημασία… Την επόμενη της τραγωδίας οι οπαδοί της Λίβερπουλ, κατηγόρησαν αυτούς της Γιουβέντους ότι τους προκάλεσαν πετώντας τους πέτρες και άλλα αντικείμενα.

Η απέναντι πλευρά κατηγόρησε τους Άγγλους για την επίθεση που έκανε στους Ιταλούς. Το μεγαλύτερο μέρος όμως της κοινής γνώμης τα είχε με την έλλειψη οργάνωσης από πλευράς διοργανωτών και αστυνομίας.

Η UEFA αποφάσισε πως υπαίτιοι ήταν οι Άγγλοι και όλες οι ομάδες της Βρετανίας αποκλείστηκαν από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για πέντε χρόνια. Όταν οι αγγλικές ομάδες επέστρεψαν στα ευρωπαϊκά κύπελλα ο χουλιγκανισμός είχε σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί από τα γήπεδά τους. Το «Χέιζελ» κατεδαφίστηκε και στη θέση του χτίστηκε ένα νέο στάδιο το «Roi Baudouin».

ΧΙΛΣΜΠΟΡΟ: 96 ψυχές χάθηκαν άδικα…

Στις 15 Απριλίου του 1989, έλαβε χώρα μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές τραγωδίες. Εκείνη την ημέρα, η Λίβερπουλ υποδεχόταν στο Χίλσμπορο τη Νότιγχαμ Φόρεστ για τα ημιτελικά του κυπέλλου Αγγλίας. Στην αρχή τίποτα δεν προμήνυε τα όσα θ’ ακολουθούσαν.

Στο γήπεδο επικρατούσε πανηγυρικό κλίμα. Μάλιστα, οι θύρες είχαν ανοίξει τρεις ώρες πριν από την έναρξη της αναμέτρησης και ο κόσμος συνέρρεε κατά δεκάδες. Οι οπαδοί της Λίβερπουλ είχαν τοποθετηθεί στην εξέδρα, «Λέπινγκς Λέιν», που αποτελούσε τον μικρότερο προβλεπόμενο χώρο του γηπέδου για φιλοξενία οπαδών. Στη γύρω περιοχή γίνονταν έργα τα οποία είχαν καθυστερήσει αρκετά τον κόσμο. Αποτέλεσμα, οκτώ λεπτά πριν αρχίσει το ματς. κοντά στα 10.000 άτομα ήταν ακόμα έξω από το γήπεδο.

Υπήρχαν μόλις τρεις ανοικτές θύρες, όμως δόθηκε εντολή από την αστυνομία να ανοίξει ακόμα μία, καθώς και οι πόρτες εξόδου. Αντίθετα απορρίφθηκε το ενδεχόμενο να καθυστερήσει η έναρξη του παιχνιδιού. Οι οπαδοί άρχισαν λοιπόν να κατευθύνονται στο κέντρο της εξέδρας, δημιουργώντας το αδιαχώρητο. Ελεύθερος χώρος δεν υπήρχε κι έτσι το κακό δεν άργησε να γίνει. Μέσα στον πανικό κάποιοι άρχισαν να σπρώχνουν. Οι αστυνομικοί θεώρησαν πως γίνονταν επεισόδια και αποφάσισαν να επέμβουν. Όμως δεν πρόλαβαν να κάνουν πολλά. Τα κιγκλιδώματα άρχισαν να υποχωρούν από το υπερβολικό βάρος. Τότε επικράτησε μια κόλαση. Άλλοι φώναζαν άλλοι πατούσαν όσους είχαν χάσει την ισορροπία τους, άλλοι προσπαθούσαν να κρατηθούν από τους διπλανούς τους.

Οι πιο μπροστινοί παγιδεύτηκαν στα κάγκελα. Λίγο πιο πίσω υπήρχαν πτώματα που ποδοπατούνταν. Άλλα έμεναν όρθια, καθώς δεν υπήρχε καθόλου χώρος. Κάποιοι πρόλαβαν να σωθούν βγαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο ή πηγαίνοντας στις πάνω κερκίδες, σκαρφαλώνοντας στα προστατευτικά κάγκελα. Κάποιοι άλλοι οπαδοί διέλυσαν τις διαφημιστικές πινακίδες και τις χρησιμοποίησαν ως προσωρινά φορεία.

Ο αγώνας ξεκίνησε, αλλά στο έκτο λεπτό ο τερματοφύλακας της Λίβερπουλ, Μπρους Γκρόμπελαρ κατάλαβε τι είχε γίνει και ενημέρωσε το διαιτητή. Τελικά αποφασίστηκε η άμεση διακοπή του αγώνα.
Τα νέα ταξίδεψαν γρήγορα. Όλη η χώρα θρηνούσε τις ψυχές που χάθηκαν άδικα. Η Λίβερπουλ αποφάσισε ν’ αναβάλει όλες τις αγωνιστικές τις υποχρεώσεις. Όλοι, ανεξαρτήτως συλλογικής προτίμησης απότισαν φόρο τιμής στα θύματα.

Το εξοργιστικό; Τρεις μέρες μετά την τραγωδία ένας δημοσιογράφος της «Sun», θέλοντας (;) ν’ αποκαλύψει την αλήθεια έγραψε τα πιο απίθανα πράγματα. Δεν δίστασε ν’ αναφερθεί σε δήθεν οπαδούς που έκλεβαν και κακοποιούσαν τους νεκρούς και τους τραυματίες, ενώ επιτίθεντο στους αστυνομικούς. Με άλλα λόγια κατηγορούσε ανοιχτά τους οπαδούς της Λίβερπουλ. Η κατακραυγή που ακολούθησε ήταν δημόσια. Και λίγο καιρό αργότερα η έρευνα του Υπουργείου Εσωτερικών, έριξε φως στα αίτια της τραγωδίας: «Η πραγματική αιτία για την τραγωδία του Χίλσμπορο ήταν ο συνωστισμός των οπαδών, ο κύριος λόγος ήταν η αποτυχία της αστυνομίας στην επιτήρηση τους», έγραψε στην έκθεσή του. Κανείς δεν ξαναείδε από τότε με το ίδιο μάτι τη «Sun», που παρόλα αυτά κυκλοφορεί μέχρι σήμερα.

Οι επικεφαλής αστυνομικοί για την επιτήρηση της τάξης τέθηκαν υπό επιτήρηση. Το 2000, ένα δικαστήριο του Λιντς τους αθώωσε και αποφάσισε να μην διεξαχθεί νέα δίκη. Οι υπεύθυνοι έμειναν δυστυχώς ατιμώρητοι…

ΘΥΡΑ 7: Αδιανόητο…

Στις 8 Φεβρουαρίου του 1981 η Ελλάδα έζησε το δικό της δράμα με την τραγωδία της Θύρας 7. Ο κόσμος είχε συρρεύσει εκείνο το απόγευμα στο Στάδιο «Καραϊσκάκη». Η αναμέτρηση με την ΑΕΚ ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη και όλοι ανέμεναν μια συγκλονιστική εξέλιξη. Τελικά, ο Ολυμπιακός μετέτρεψε τον αγώνα σε μονόλογο και επικράτησε με το εντυπωσιακό 6-0. Όταν ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη, πλήθος κόσμου κατευθύνθηκε προς τις εξόδους του σταδίου, θέλοντας να συνεχίσει έξω τη γιορτή. Ξαφνικά στη Θύρα 7, ένας άνθρωπος έχασε την ισορροπία του και πριν προλάβει να συνέλθει είδε κι άλλους να πέφτουν απάνω του. Οι κραυγές καλύφθηκαν από τους πανηγυρισμούς. Λίγο πιο πίσω, δεν μπορούσαν να δουν τι είχε συμβεί και εξακολουθούσαν να σπρώχνουν.

Ο τραγικός απολογισμός ήταν 21 άτομα. Άλλοι έχασαν τη ζωή τους από ασφυξία κι άλλοι ποδοπατήθηκαν ζωντανοί. Δεκάδες άλλοι είχαν τραυματιστεί. Ο θρήνος ήταν ανείπωτος θρήνος, με την οργή παράλληλα να ξεχειλίζει για την ανευθυνότητα των «υπευθύνων» του γηπέδου. Οι οποίοι αν είχαν κάνει σωστά τη δουλειά τους, τίποτα απ’ όλα αυτά δε θα είχε συμβεί. Ακόμα και σήμερα, στο ετήσιο μνημόσυνο της Θύρας 7 οι καρδιές ραγίζουν και οι πιο σκληροί δακρύζουν…

About freesniper

Ο ελεύθερος σκοπευτής γράφει όποτε θέλει, για ότι θέλει γιατί έτσι θέλει... Έχει πηγές ιαματικές και κοριούς εκεί που δεν το βάζει ο νους σου! Κυκλοφορεί και οπλοφορεί...

Δείτε επίσης

Αδέρφια ζείτε…

Πέρασαν 43 χρόνια από την τραγωδία της Θύρας 7 στο παλιό «Γ. Καραϊσκάκης», όπου 21 ...

Βρείτε μας στο Twitter