Ρολάρει και αρέσει!

Το ΣΕΦ έζησε μια από εκείνες τις νύχτες που δεν χωράνε απλώς σε στατιστικές. Νύχτες που μένουν. Ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα λύγισε την Μπαρτσελόνα με 87-75 σε ένα ματς που είχε τα πάντα: ένταση, ανατροπές, νεύρο και –στο τέλος– καθαρό μήνυμα ισχύος. Δεν ήταν απλώς άλλη μία νίκη στη regular season. Ήταν δήλωση. Και μάλιστα ηχηρή.

Οι «ερυθρόλευκοι» ανέβηκαν στο 16-8 και πάτησαν γερά στη 2η θέση της Euroleague, δείχνοντας ότι δεν βρίσκονται εκεί από τύχη ή συγκυρία. Το οικοδόμημα του Μπαρτζώκα έχει πια στέρεες βάσεις. Ο Ολυμπιακός δεν παίζει απλώς καλά. Παίζει με ταυτότητα, με πλάνο και –κυρίως– με χαρακτήρα.

Κι αν η σεζόν ξεκίνησε με ερωτηματικά, τραυματισμούς και αναγκαστικές προσαρμογές, η εικόνα του τελευταίου διαστήματος δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας. Πρόκειται για μια ομάδα που ξέρει ποια είναι και τι θέλει. Σκληρή άμυνα, πειθαρχία, σωστές αποστάσεις, διάβασμα του παιχνιδιού. Ο Μπαρτζώκας έχει ξαναφτιάξει σύνολο που κερδίζει πρώτα με το μυαλό και μετά με το ταλέντο.

Το παιχνίδι κύλησε σαν καλοκουρδισμένο θρίλερ. Ο Ολυμπιακός μπήκε φουριόζος, έπνιξε την Μπαρτσελόνα με την άμυνά του και έκλεισε την πρώτη περίοδο στο 27-13. Στο δεύτερο δεκάλεπτο οι Καταλανοί βρήκαν ρυθμό, ισορρόπησαν την κατάσταση και μείωσαν στους 9 στο ημίχρονο (46-37). Η τρίτη περίοδος ανήκε ξεκάθαρα στη Μπάρτσα, που με επιμέρους 13-27 πέρασε μπροστά και έβαλε πίεση στο ΣΕΦ.

Εκεί όμως φάνηκε από τι μέταλλο είναι φτιαγμένος αυτός ο Ολυμπιακός. Στην τέταρτη περίοδο δεν υπήρξε καν συζήτηση. Άμυνα από ατσάλι, καθαρές επιλογές στην επίθεση, κυριαρχία στα ριμπάουντ και ένα εκκωφαντικό 28-11 που μετέτρεψε το ντέρμπι σε επίδειξη δύναμης. Όταν έπρεπε, οι «ερυθρόλευκοι» πάτησαν γκάζι και δεν ξανακοίταξαν πίσω.

Κομβικός σε αυτό το ξέσπασμα ήταν ο Τάιρικ Τζόουνς. Ο Αμερικανός σέντερ δείχνει γιατί αποκτήθηκε και γιατί μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στη frontline. Με 16 πόντους, 8 ριμπάουντ, 3 κλεψίματα και 3 τάπες, έφερε ενέργεια, ένταση και παρουσία στη ρακέτα, ειδικά όταν η μπάλα «έκαιγε». Δίπλα του, ο Σάσα Βεζένκοφ ήταν για άλλη μια φορά η σταθερά (20 πόντοι, 11 ριμπάουντ), επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί σημείο αναφοράς αυτού του συνόλου.

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει και στον Κόρι Τζόζεφ. Το ντεμπούτο του δεν συνοδεύτηκε από εντυπωσιακούς αριθμούς, όμως έδειξε πράγματα που δεν γράφονται εύκολα στο box score: σωστές αποφάσεις, καθαρό μυαλό, αίσθηση του ρυθμού. Όταν βρει τα πατήματά του, θα προσθέσει ποιότητα και εμπειρία σε μια ήδη γεμάτη περιφέρεια.

Και όλα αυτά μέσα σε ένα ΣΕΦ που έβραζε. Sold out, παλμός, πίεση, ώθηση. Ο κόσμος ήταν εκεί όταν η ομάδα λύγισε στην τρίτη περίοδο και ακόμη πιο δυνατός όταν ήρθε η ώρα της αντεπίθεσης. Στον Πειραιά, αυτή η σχέση ομάδας και εξέδρας δεν είναι σύνθημα. Είναι πραγματικότητα.

Ο Ολυμπιακός κέρδισε την Μπαρτσελόνα, αλλά κυρίως επιβεβαίωσε τον εαυτό του. Είναι ομάδα που αντέχει, που προσαρμόζεται και που ξέρει να τελειώνει μεγάλα ματς. Το μήνυμα προς την υπόλοιπη Euroleague είναι ξεκάθαρο: ο δρόμος για την κορυφή περνάει ξανά από τον Πειραιά.