Ο Ολυμπιακός πρέπει να φωτίσει τη σκιά του

Ο Ολυμπιακός ξεκινά σήμερα τη σειρά των τελικών της Basket League απέναντι στον Παναθηναϊκό, σε μια χρονική συγκυρία που δεν θυμίζει απλά κρίσιμη. Θυμίζει κρίση. Όχι αγωνιστική – γιατί η ομάδα δεν έγινε ξαφνικά… άμπαλη – αλλά κρίση ταυτότητας, ηθικού και κυρίως εξωτερικής εικόνας. Η ήττα στον ημιτελικό του Final Four στο Άμπου Ντάμπι δεν σήμαινε απλά τον αποκλεισμό από έναν τελικό. Ήταν το έναυσμα για μια άνευ προηγουμένου καταιγίδα σχολίων, άρθρων, υπαινιγμών και ανοιχτών επιθέσεων που προσπάθησαν να αποδομήσουν ολοκληρωτικά έναν οργανισμό που πριν από λίγο καιρό θεωρούνταν πρότυπο για την Ευρώπη.

Οι «ερυθρόλευκοι» μετατράπηκαν σε επικοινωνιακό σάκο του μποξ, με τον καθένα να αισθάνεται ελεύθερος να ρίξει τη γροθιά του. Από τον τελευταίο φίλαθλο ως τον ιδιοκτήτη του αιώνιου αντιπάλου, οι δηλώσεις και τα σχόλια ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Ξαφνικά όλα αμφισβητήθηκαν: η διοίκηση, οι παίκτες, ο προπονητής, ακόμη και η ίδια η ύπαρξη του τμήματος. Και κάπου εκεί, η αδικία έγινε πιο σκληρή και από την ήττα.

Ναι, ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει κάθε δικαίωμα να είναι απογοητευμένος. Η εικόνα στον ημιτελικό με τη Μονακό ήταν κατώτερη των προσδοκιών. Η ομάδα έδειξε ανέτοιμη, σωματικά και ψυχολογικά. Αλλά αυτό είναι άλλο από το να ξεχνιέται ποια ομάδα τερμάτισε πρώτη στη regular season της Euroleague. Είναι άλλο από το να αντιμετωπίζεται ο Ολυμπιακός ως… τελειωμένος, ως ομάδα-σκιά. Αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να περάσει έτσι.

Κι αν υπάρχει κάτι που μπορεί να κρατήσει ενωμένο ένα σύνολο σε τέτοιες συνθήκες, αυτό είναι το πείσμα. Η ανάγκη για απάντηση. Η επιθυμία για αντίδραση και φυσικά ο επαγγελματισμός. Ο Ολυμπιακός οφείλει να αντιδράσει, πρώτα απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό και μετά απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους. Και πού αλλού να το κάνει, αν όχι στο ΟΑΚΑ, σε μια σειρά τελικών απέναντι στον μεγαλύτερο του αντίπαλο;

Οι δηλώσεις του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, οι προβλέψεις για «εύκολο 3-0», για λουκέτα, οι φήμες για ξυλοδαρμούς και για παίκτες που φεύγουν ή δεν αξίζουν να μείνουν, δεν μπορεί να περάσουν αδιάφορες. Πρέπει να λειτουργήσουν ως το μεγαλύτερο κίνητρο για τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τους παίκτες του. Δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια. Απόψε, στο Game 1, δεν κρίνονται απλώς οι πιθανότητες για την κατάκτηση του τίτλου. Κρίνεται και η αξιοπρέπεια.

Η απουσία του Γουίλιαμς-Γκος είναι δεδομένη και σημαντική, αλλά σε κάθε πρόβλημα υπάρχει και μια ευκαιρία. Ο Λούκα Βιλντόζα έχει μπροστά του μια μοναδική ευκαιρία να αποδείξει γιατί ήρθε στον Ολυμπιακό, γιατί θεωρείται παίκτης υψηλού επιπέδου. Μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει να δείξει πολλά – απόψε είναι η ώρα του και σε όλη τη σειρά. Κι όχι μόνο η δική του.

Η ευθύνη, όμως, βαραίνει και τον ίδιο τον Μπαρτζώκα. Ο κόουτς που έφτιαξε αυτό το οικοδόμημα, καλείται τώρα να το προστατεύσει. Να εμπνεύσει, να καθοδηγήσει, να δώσει καθαρό μυαλό και συγκέντρωση στους παίκτες του. Γιατί η αλήθεια είναι πως τελευταία μοιάζει κι εκείνος «εκτός εαυτού». Και όταν ο ηγέτης μπερδεύεται, η αβεβαιότητα διαχέεται παντού.

Ο Ολυμπιακός πρέπει να θυμηθεί ποιος είναι. Όχι μόνο για να κατακτήσει ένα ακόμα πρωτάθλημα – που φυσικά και είναι σημαντικό. Αλλά για να μην αφήσει κανέναν να πιστέψει πως μπορεί να παίζει με το όνομά του. Για να αποδείξει ότι δεν χαρίζει τίποτα, ειδικά σε ντέρμπι «αιωνίων». Για να δείξει σε όλους ότι, ακόμη και πληγωμένος, παραμένει τεράστιος. Και κυρίως, γιατί δεν τελειώνεις ποτέ με μια ομάδα που έχει μάθει να παλεύει μέχρι τέλους αν και λίγο το έχει ξεχάσει αυτό.

Απόψε δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι. Είναι η αρχή της αντεπίθεσης. Ένα «διπλό» στο ΟΑΚΑ δεν θα φέρει μόνο προβάδισμα στη σειρά. Θα φέρει ανάσα, πίστη, περηφάνια. Και θα θυμίσει σε όλους ότι ο Ολυμπιακός δεν διαλύεται. Ο Ολυμπιακός απαντά. Στο παρκέ. Εκεί που μετράει.