Που ήταν ο Ολυμπιακός; Που ήταν και ο Μπαρτζώκας;

Σε έναν ημιτελικό που έμοιαζε με ευκαιρία-χρυσάφι για να επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης, ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε κατώτερος των περιστάσεων και υπέστη μία απογοητευτική ήττα από τη Μονακό. Το ρολόι μπορεί να γράφει 2025, αλλά η εμφάνιση των «ερυθρόλευκων» παρέπεμπε σε εποχές που ο όρος «ομάδα» έμπαζε νερά από παντού. Ανέτοιμος πνευματικά, ψυχικά αλλά και αγωνιστικά, ο Ολυμπιακός έμεινε δίκαια εκτός τελικού και αποχαιρέτησε για τέταρτο συνεχόμενο Final 4 το όνειρο της κορυφής.

Ομαδικό μπλακ άουτ με τραγικές εξαιρέσεις

Η εικόνα ήταν απογοητευτική από την αρχή μέχρι το τέλος. Οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα μπήκαν στο παρκέ χωρίς ενέργεια, χωρίς καθαρό μυαλό, χωρίς πίστη. Ελάχιστοι διασώθηκαν από το ναυάγιο: ο Φουρνιέ, με το πάθος και τα μεγάλα καλάθια του, και ίσως ο Γκος, που τουλάχιστον προσπάθησε να βάλει μια σειρά στο επιθετικό κομμάτι. Από εκεί και πέρα το χάος. Ο Σάσα Βεζένκοφ –στην επιστροφή του σε Final 4 με τα «ερυθρόλευκα»– ήταν σκιά του εαυτού του, με άστοχες επιλογές, χωρίς ενέργεια και με φανερή έλλειψη εμπιστοσύνης στο παιχνίδι του.

Ένας προπονητής εκτός κλίματος

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ο μακροβιότερος τεχνικός στην ιστορία του συλλόγου και ο άνθρωπος που επανέφερε τον Ολυμπιακό σε Final 4, βίωσε και ο ίδιος μια από τις χειρότερες προπονητικές του βραδιές. Οι αλλαγές του δεν έδωσαν ρυθμό, οι τακτικές του παρεμβάσεις ήταν αδιάφορες και κυρίως δεν κατάφερε να «ξυπνήσει» τους παίκτες του σε κανένα σημείο του αγώνα. Ο πάγκος δεν έμοιαζε με κέντρο αποφάσεων, αλλά με παγωμένο θεατή μιας προδιαγεγραμμένης αποτυχίας.

Τίποτα δεν θύμισε τον Ολυμπιακό της κανονικής περιόδου

Η ομάδα που τερμάτισε πρώτη στην κανονική διάρκεια της Euroleague δεν εμφανίστηκε ποτέ. Η κίνηση χωρίς την μπάλα, οι έξτρα πάσες, η αμυντική προσήλωση, όλα έμειναν στα αποδυτήρια. Ο Ολυμπιακός ήταν τρομακτικά άστοχος τόσο από τη γραμμή των βολών όσο και έξω από τα 6.75, με την ψυχολογία να κατρακυλά από νωρίς και τους παίκτες να παίζουν με φόβο και νευρικότητα. Η Μονακό δεν εντυπωσίασε, αλλά ήταν συγκεντρωμένη, σκληρή και κυρίως είχε σχέδιο.

Όταν η υπέρβαση δεν φτάνει

Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι έκαναν την υπέρβασή τους φέτος. Επένδυσαν, πλήρωσαν, ενίσχυσαν την ομάδα ακόμα και μέσα στη σεζόν για να είναι πανέτοιμη στα κρίσιμα. Το αποτέλεσμα όμως τους διαψεύδει. Η σεζόν μπορεί να περιλαμβάνει τον τίτλο του πρώτου στην κανονική περίοδο, όμως σε επίπεδο στόχων, ο μεγαλύτερος χάθηκε. Και χάθηκε με τρόπο που δεν επιτρέπει καν να ειπωθεί ότι “πολεμήθηκε”.

Τίτλοι τέλους για τον Μπαρτζώκα;

Η συζήτηση για το μέλλον του Μπαρτζώκα στον πάγκο του Ολυμπιακού είναι πλέον ανοιχτή. Όχι με κραυγές, αλλά με νηφαλιότητα. Τέσσερα συνεχόμενα Final 4 χωρίς τίτλο, με τα δύο τελευταία να είναι ιδιαίτερα προβληματικά, δεν είναι παράσημο – είναι δείγμα στασιμότητας. Ο κύκλος μοιάζει να έχει κλείσει, ακόμα κι αν αυτός ο απολογισμός φαντάζει σκληρός για έναν προπονητή που προσέφερε τόσα πολλά. Όμως ο Ολυμπιακός οφείλει να κοιτάξει μπροστά, με καθαρό μυαλό και αποφασιστικότητα.

Η επόμενη μέρα και ο ρόλος του κόσμου

Χιλιάδες φίλοι του Ολυμπιακού ταξίδεψαν ως το Άμπου Ντάμπι, άλλαξαν ήπειρο, άδειασαν πορτοφόλια και ψυχές, για να ζήσουν μια μαγική βραδιά. Αντ’ αυτού, είδαν μια ομάδα απελπιστικά νωθρή και κατώτερη των προσδοκιών. Το βάρος αυτής της απογοήτευσης είναι μεγάλο και πρέπει να αναλυθεί σε βάθος. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται ανασύνταξη, ξεκαθάρισμα ρόλων, πιθανόν νέο προπονητικό μοντέλο και κυρίως σαφή αγωνιστικό προσανατολισμό.

Συμπέρασμα: Η αποτυχία δεν είναι ντροπή – είναι προειδοποίηση

Ο Ολυμπιακός απέτυχε. Καθαρά, απλά και χωρίς «αλλά». Η εμφάνιση και το αποτέλεσμα του ημιτελικού συνιστούν ηχηρό καμπανάκι. Δεν αρκούν οι μεταγραφές και οι υπερβάσεις για να έρθει η επιτυχία. Απαιτείται συνοχή, ετοιμότητα, ψυχή και ηγεσία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το φετινό Final 4 θα μείνει στην ιστορία όχι ως χαμένη ευκαιρία, αλλά ως στιγμή που κατέδειξε ότι κάτι βαθύτερο πρέπει να αλλάξει. Γιατί η φανέλα με το δαφνοστεφανωμένο έφηβο δεν μπορεί να συμβιβάζεται με την μετριότητα. Και κυρίως δεν μπορεί να συνεχίσει να χάνει έτσι.