Ρε συ, φαίνεται καλός ο Ολυμπιακός!

Όταν σε ένα τέτοιο ματς, βλέπεις τέτοιο πάθος, σημαίνει ότι κάτι καλό γίνεται στην προετοιμασία! Κέρδισε ο Ολυμπιακός λοιπόν στη βροχερή Σκωτία και πάμε να δούμε μερικά πράγματα που μου έμειναν. Γράφει ο Βαλάντης Σιδέρης.

Ρε συ, είναι καλός ο Ολυμπιακός!
Στο πιο σοβαρό αλλά και δύσκολο φιλικό, ο Ολυμπιακός έδειξε κάτι παραπάνω από καλός και κέρδισε εμφατικά στο βροχερό αλλά και συχνά κατηφορικό για τους αντιπάλους ibrox.

Δε θα μακρυγορήσω απόψε κύριοι, όπως έλεγαν σε κάτι παλιές ελληνικές ταινίες οι δικηγόροι έτσι και εγώ θες διότι είμαι διακοπές, θες διότι είναι ένα φιλικό ματς, οπότε θα σταθώ σε λίγα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση.

Ξεκινάω με κάτι μη αγωνιστικό. Ο Πασχαλάκης, “κάνει” πέναλτι, ο διαιτητής το δίνει αναφανδόν και σε ελάχιστα δευτερόλεπτα βλέπουμε σχεδόν όλους τους παίκτες του Ολυμπιακού να διαμαρτύρονται έντονα στον διαιτητή! Ε, εμένα αυτό μου λέει πολλά! Οι παίκτες ήθελαν να κερδίσουν, ακόμα και αυτό το άνευ σημασίας παιχνίδι, δεν αρκέστηκαν στην απόφαση του άρχοντα του ματς και προσπάθησαν να τον κάνουν, μάταια, να αναιρέσει το αρχικό του σφύριγμα. Το σκορ ήταν στο 0-1 τότε θυμίζω. Λοιπόν, αυτό είναι δουλειά του προπονητή και μου δείχνει την πρόθεσή του να αναδείξει το πνεύμα νικητή σε κάθε ματς και με κάθε αντίπαλο. Στοιχείο που προφανώς είχε απωλέσει η ομάδα πέρυσι.

Πάμε στα αγωνιστικά. Δεδομένων των συνθηκών, ο Ολυμπιακός ήταν τελικά όχι καλός, ήταν εξαιρετικός! Ποιες είναι οι συνθήκες; Είχε στον πάγκο καινούργιο προπονητή, οι μεταγραφές δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη, οι νέοι παίκτες ήταν ελάχιστο χρονικό διάστημα με τους συμπαίκτες τους, αντίπαλος ήταν η φιναλίστ του Europa League, το ματς ήταν στην έδρα τους και το πρωτάθλημα της οποίας ξεκινά οσονούπω! Βάλτε και την απουσία του καλύτερου παίκτη των Πειραιωτών πέρσι, του Χουάνγκ και εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα για την εμφάνιση της ομάδας.

Δε με ενδιαφέρει το τελικό αποτέλεσμα. Αυτά είναι για τις εφημερίδες και τους τίτλους. Εμένα μου άρεσε πώς είδα μια ομάδα με τα λάθη της και τα προβλήματά της, να παλεύει στο γήπεδο όλες τις φάσεις, να προσπαθεί να έχει μια τακτική συνέπεια και ένα πλάνο. Να υπάρχει διάθεση παρά τις ανορθογραφίες να πιέσει ψηλά κάτι που ξεχάσαμε πως είναι, να έχει τρομερή αλληλοκάλυψη, να έχει επίσης κοντά τις γραμμές τις και να αναπτύσσεται ορθολογικά κυρίως από τα άκρα αλλά και από το κέντρο πάρα την εκεί πολυκοσμία. Φυσικά δεν έγινε υπερομάδα ο Ολυμπιακός ξαφνικά, αλλά έδειξε καταφανώς ότι γίνεται καλή δουλειά στην προετοιμασία και ο Μαρτίνεθ θέλει να επιβάλλει τις αρχές του και τη νοοτροπία του.

Προφανώς χρειάζεται πολλή προσπάθεια και ακόμα πιο σκληρή προπόνηση όπως και ενίσχυση αλλά η ομάδα δείχνει να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Μην ξεχνάμε ότι με εξαίρεση τους Ιμπόρα, Κίνι, Καμαρά και Καρβάλιο, οι υπόλοιποι ήταν μέλη του περσινού συνονθυλεύματος και σήμερα έδειξαν ξανά στοιχεία της ποιότητας και αξίας τους.

Δε θα σταθώ ατομικά σε ποδοσφαιριστές πλην του Μαντί. Ο μέσος από τη Γουινέα, δε ξέρω αν τελικά παραμείνει ή πουληθεί, ωστόσο όντας μέχρι πρότινος τραυματίας, χωρίς προετοιμασία, μπήκε μέσα και έδειξε την κλάση του. Ο καλός Καμαρά είναι πολυτέλεια όχι για τον Ολυμπιακό αλλά για όλο το ελληνικό πρωτάθλημα και μακάρι ειλικρινά να διατηρηθεί στο ρόστερ θυμίζοντας τον παλιό καλό Μαντί. Μου άρεσε επίσης ότι δεν φοβήθηκε ο Μαρτίνεθ να τον βάλει. Όποιος ξέρει μπάλα φαίνεται και δεν θέλει πολλά μα μου…

Επόμενο ματς με τη Νόριτς. Ότι και να γίνει εκεί, ακόμα και να χάσει η ομάδα εύκολα , δεν αναιρώ την καλή αίσθηση που μου δημιούργησε αυτό που είδα σήμερα. Ο Ολυμπιακός φαίνεται καλός ρε συ και αν πάρει ακόμα δύο τρεις ενδεκαδάτους παίκτες θα μας κάνει να ξεχάσουμε τη χρονιά που πέρασε ανεπιστρεπτί.