Χρειάζεται παίκτη τελικά ο Ολυμπιακός;

Ο Χάκετ είναι αντι-Λο; Ο Στρόμπερι τελικά αποδίδει καλύτερα σαν 3άρι; Ο Αγραβάνης μπορεί να ανταποκριθεί στο σοβαρό ρόλο του φέτος; Ο Μιλουτίνοφ χρειάζεται τελικά; Ο Παπανικολάου που μίλησε με τον Σκινδήλια τι γίνεται; Γράφει και αναλύει ο Βαλάντης Σιδέρης για το blog του στα kokkina.gr.

Είμαστε ακόμα στα πολύ πρώτα στάδια της σεζόν. Όλες οι εκτιμήσεις εμπεριέχουν ρίσκο να εκτεθούμε, είτε αυτό αφορά μια καλή κριτική ή όχι. O Γιάννης Σφαιρόπουλος πέρυσι έκανε μια ανέλπιστα καλή σεζόν από τη στιγμή που ανέλαβε την ομάδα μέχρι και τη λήξη αυτής. Χωρίς να κάνει καμία προσθαφαίρεση, πήρε το ρόστερ που επέλεξε ο Γιώργος Μπαρτζώκας και κατάφερε να πάρει “αέρα” το πρωτάθλημα όντας μάλιστα αήττητος από τον ΠΑΟ και να φτάσει μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκα.

Όλοι θα περίμεναν φέτος έναν τουλάχιστον ελαφρώς βελτιωμένο Ολυμπιακό αφού όντας πλέον σε θέση ισχύος και γνωρίζοντας τις όποιες ερυθρόλευκες αδυναμίες θα προχωρούσε στον καταρτισμό μιας ομάδας με μεγαλύτερη συνοχή, λιγότερα προβλήματα και με δυναμικά τα στοιχεία που πέρυσι την ξεχώρισαν όπως η άμυνα για παράδειγμα. Εντούτοις στο ξεκίνημα της σεζόν βλέπουμε τους Πειραιώτες να χωλαίνουν. Δυο ήττες από τη νεόκοπη ομάδα του άπειρου προπονητικά Τζόρτζεβιτς, ήττα από τη Λαμποράλ στην Ισπανία και νίκες με την ψυχή στο στόμα απέναντι σε Αρμάνι και ΠΑΟΚ.

Πρέπει να ανησυχούμε; Είχα γράψει παλαιότερα ότι πολύ περισσότερο πρέπει να προβληματιζόμαστε. Ο σχεδιασμός της ομάδας εμπεριείχε πολλά ρίσκα. Για να σου βγει ένα ρίσκο πρέπει να επιμένεις ως το τέλος αλλά και με την πιθανότητα να απωλέσεις κάποιες αξίες που στο αθλητικό κομμάτι μεταφράζονται σε τίτλους, κάτι που ο Ολυμπιακός καλώς ή κακώς δεν έχει την πολυτέλεια να το πράξει. Για τον Χάκετ δε θα γράψω κάτι διότι η πορεία του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι σημαντική και δεν αμφιβάλλω ότι αργά ή γρήγορα θα δείξει τον πραγματικό σπουδαίο του εαυτό. Οι Στρόμπερι και Γιανγκ έχουν σημαντική προοπτική ώστε όχι μόνο να βοηθήσουν αλλά να αποτελέσουν σημεία αναφοράς για την ομάδα, ειδικά ο δεύτερος που είναι και μικρός σε ηλικία.

Ο Ντι Τζέι είναι ένας καλός παίκτης με συγκεκριμένα όμως χαρακτηριστικά και ταβάνι. Θα ήταν ο ιδανικός 5ος γκαρντ του Ολυμπιακού μαζί με τον Σλούκα όμως ο Κώστας έφυγε, ο ρόλος του αναβαθμίστηκε και απαιτούμε πράγματα απ΄αυτόν που είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να ανταποκριθεί. Τουλάχιστον όχι στον βαθμό που χρειάζεται ο Ολυμπιακός. Ο Στρόμπερι ήρθε σαν μια λύση από το 1 έως το 3, να μπαίνει και να δίνει ενέργεια, άμυνα και ταχύτητα όταν η ομάδα θα το είχε ανάγκη και από κει που ήρθε σαν ένας δυνατός combo guard τον βλέπουμε περισσότερο ως flex 3άρι παρά παίκτη που μπορεί να δημιουργήσει. Ο Ολυμπιακός τα τελευταία ματς αν το παρατηρήσετε παίζει με 3 guard, Μάντζαρη, Χάκετ και Σπανούλη, με τον τελευταίο να μην ξεχνάμε ότι βαδίζει στα 34 και έρχεται από ευρωμπάσκετ. Κρατήστε το αυτό..

Πάμε και στους ψηλούς. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος απέκτησε 3(!) ξένους για μια θέση και άφησε στο “4” τους Πρίντεζη και Αγραβάνη παίρνοντας ένα τεράστιο ρίσκο. Και όσο ο Γιώργος εμφανίζει σημάδια κόπωσης, τόσο η επιλογή του δε θα δικαιώνεται αφού ο δεύτερος (ακόμα;) δε βρίσκεται στο υψηλό επίπεδο που επιζητεί ο Ολυμπιακός. Θέλετε η απειρία, θέλετε η παιδική του νοοτροπία, θέλετε το όχι μεγάλο μπασκετικό του ταλέντο; Ίσως και όλα μαζί. Τρανή απόδειξη χθες η χρήση του Παπαπέτρου στο “4” στην κρισιμότερη διάρκεια του παιχνιδιού και δεν αναφέρομαι στο κοντό σχήμα με τον Πρίντεζη στο “5”. Ο Σφαιρόπουλος χθες στην παράταση δεν εμπιστεύθηκε τον νεαρό καθόλου και ορθά.

Μιλουτίνοφ. Τον Σέρβο τον πήραν στο λιμάνι ως έναν παίκτη που μπορεί να δώσει λύσεις με διαφορετικά plays που απαιτούν παίκτη “κολόνα” αλλά κυρίως και αυτό το λέω με πάσα βεβαιώτητα, έναν παίκτη που θα εξελιχθεί ραγδαία και αργότερα θα αποτελέσει πόλο για ομάδες που μπορούν να πληρώσουν για να τον αποκτήσουν. Ωστόσο στα μέχρι τώρα ματς, σε όσο χρόνο παίζει δεν έχει παρατηρηθεί καμία απολύτως προσαρμογή στα δικά του προσόντα. Πάλι hedge out, πάλι αλλαγές στην άμυνα με τον δύσμοιρο να τρέχει να καλύψει χώρους και παίκτες. Κάποια επιπλέον ποσταρίσματα που μπορεί να πάρει προσωπικά δε μου λένε απολύτως τίποτα. Αλλά το σημαντικότερο. Με υγιή Χάντερ και Γιανγκ, πόσο χρόνο θα μπορεί να παίζει; Τέσσερα; Πέντε; Λίγα παραπάνω λεπτά; Και θυσιάζεις θέση ξένου και μισθό μισού εκατομμυρίου για 5 λεπτά ενώ ο κήπος σου (βλέπε “4”) διψάει; Συγνώμη αλλά εγώ δε βλέπω λογική σ΄αυτό.

Όπως είπα στην αρχή του κειμένου, τέτοια άρθρα που κρίνουν και αξιολογούν τόσο νωρίς στη σεζόν κινδυνεύουν να πέσουν εντελώς έξω και οι υπογράφοντες να εκτεθούν. Ας έχει. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται ξένο παίκτη στο “4”, δανεικό τον Μιλουτίνοφ σε μια ομάδα με καλό προπονητή (όπως για παράδειγμα ο ΠΑΟΚ) που θα παίζει και θα μάθει και τον Αγραβάνη μπαλαντέρ στη ρακέτα να δίνει ενέργεια και καλές άμυνες, στοιχεία που όντως έχει καλά ο νεαρός! Ο Παπανικολάου επειδή πολλοί ρωτάτε, φυσικά και θα ήταν μια φοβερή προσθήκη για οποιαδήποτε ευρωπαϊκή ομάδα όμως ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή δεν τον έχει τόσο ανάγκη όσο ένα power forward ή ίσως ίσως ένα 2άρι.

Δεν είναι κακό να παραδεχόμαστε τα λάθη μας και να τα διορθώνουμε. Κακό είναι να επιμένουμε σε κάτι το οποίο ξέρουμε ότι είναι λάθος και το στηρίζουμε, με την φρούδα ελπίδα ότι μπορεί να αλλάξει.