Η δύναμη του «εμείς» που έσκισε τα προγνωστικά

Όταν πριν από δύο μήνες σχεδόν όλοι –ακόμα και οι «διαβασμένοι»– έβαζαν τον Ολυμπιακό εκτός συνέχειας στο νέο, απαιτητικό format του Champions League, η λογική έμοιαζε αμείλικτη. Ισχυροί αντίπαλοι, βαθύτερα ρόστερ, μεγαλύτερο ατομικό ταλέντο. Στα χαρτιά, ο Ολυμπιακός είχε ρόλο κομπάρσου. Στο χορτάρι, όμως, έγραψε ιστορία.
Τρεις σερί νίκες στο φινάλε της League Phase. Καραμπάχ, Λεβερκούζεν και, κερασάκι στην τούρτα, ο Άγιαξ μέσα στο «Γιόχαν Κρόιφ Αρένα». Έντεκα βαθμοί, 18η θέση, πρόκριση στα νοκ-άουτ play-offs. Πρώτη ελληνική ομάδα που τα καταφέρνει σε αυτή τη μορφή της διοργάνωσης. Όχι απλώς επιτυχία· άθλος.
Και το πιο ενδιαφέρον; Δεν έγινε με υπερπαίκτες. Δεν έγινε με κάποιο «εγώ» που σκέπασε τα πάντα. Δεν υπήρχε ένας σταρ να τραβάει μόνος του την ομάδα από το μανίκι. Υπήρχε κάτι πιο σπάνιο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο: το «εμείς».
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δεν πούλησε όνειρα, ούτε έταξε θαύματα. Έφερε πλάνο. Έφερε ομοιογένεια. Έφερε καθημερινή δουλειά, τακτική πειθαρχία και ξεκάθαρους ρόλους. Σε μια ομάδα που ήξερε τι ζητάει μέσα στο γήπεδο και γιατί το ζητάει. Σε μια ομάδα που έμαθε να υποφέρει χωρίς να πανικοβάλλεται και να χτυπάει τη σωστή στιγμή.
Ο Ολυμπιακός δεν κυριάρχησε πάντα. Δεν έπαιξε ποδόσφαιρο κατοχής για τα highlights. Έπαιξε ποδόσφαιρο ουσίας. Συμπαγής άμυνα, γρήγορες μεταβάσεις, καθαρό μυαλό και απόλυτη προσήλωση στο πλάνο. Κάθε μονομαχία μετρημένη, κάθε τρέξιμο για τον συμπαίκτη, κάθε αλλαγή με στόχο το σύνολο. Έτσι έρχονται οι νίκες στην Ευρώπη.
Και κάπως έτσι, τα γκολ, οι αποκρούσεις, οι τάκλιν, οι δεύτερες μπάλες και τα σωστά πόδια στις σωστές στιγμές έγιναν ένα ενιαίο αφήγημα. Όχι του ενός. Των έντεκα. Και όσων ήταν στον πάγκο. Και όσων έσπρωχναν από μακριά.
Πέρα από το αγωνιστικό έπος, υπάρχει και το απτό κέρδος. Τα εκατομμύρια που μπήκαν στα ταμεία είναι σημαντικά. Όμως το πραγματικό μπόνους είναι αλλού: αν ο Ολυμπιακός κατακτήσει το πρωτάθλημα, εξασφαλίζει απευθείας θέση στο επόμενο Champions League, χάρη στη θέση του στην ειδική βαθμολογία της UEFA. Μια κατάκτηση που δεν ήρθε από τύχη, αλλά από σταθερή ευρωπαϊκή παρουσία και φετινή υπέρβαση.
Το μέλλον, πλέον, δεν φοβίζει. Όποιος κι αν προκύψει στην κλήρωση των play-offs, ο Ολυμπιακός θα μπει στο γήπεδο με την ίδια ταυτότητα. Ξέροντας ποιος είναι και τι μπορεί να κάνει.
Γιατί αυτή η ομάδα απέδειξε κάτι απλό και σκληρό: το ταλέντο μετράει, αλλά δεν αρκεί. Το πλάνο, η δουλειά, η πίστη και το κοινό όραμα μπορούν να γκρεμίσουν προγνωστικά και να γράψουν ιστορία.
Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε μόνο παιχνίδια. Κέρδισε τον σεβασμό της Ευρώπης. Και το έκανε με τον πιο πειστικό τρόπο: ως ομάδα.
Και αυτό, όσο κι αν δεν χωράει σε πίνακες και στατιστικές, είναι ανεκτίμητο.