Να πατήσουμε το κουμπί πανικού;

Γράφει ο Βαλάντης Σιδέρης

Ο Ολυμπιακός γνώρισε την τρίτη διαδοχική του ήττα στη EuroLeague, αυτή τη φορά στο ΣΕΦ από τη Μονακό, ένα σερί που είχε να καταγραφεί από το 2022. Με το ρεκόρ του πλέον να απειλείται και την πρώτη θέση της κανονικής περιόδου να βρίσκεται υπό αμφισβήτηση, οι αντιδράσεις είναι αναμενόμενες. Άπαντες έχουν μπει ξανά στη διαδικασία της αναζήτησης ευθυνών, με τη γνώριμη εσωστρέφεια να κυριαρχεί. Ωστόσο, η κατάσταση απαιτεί ψυχραιμία και καθαρή σκέψη, όχι πανικό.

Η κακή περίοδος είναι πραγματικότητα, αλλά η κρίση είναι υπερβολή

Είναι αλήθεια ότι η ομάδα διανύει μια περίοδο ντεφορμαρίσματος. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για κρίση με την απόλυτη έννοια του όρου, αλλά για μια φάση όπου τα πράγματα δεν λειτουργούν όπως πρέπει. Ο Ολυμπιακός έχει μάθει να αγωνίζεται με αυστηρές δομές, ρόλους και αρχές, και η απουσία βασικών παικτών διαταράσσει την ισορροπία αυτή.

Οι τραυματισμοί αποτελούν δικαιολογημένο ζήτημα: ο Γουόκαπ, ο Βιλντόζα, ο Μιλουτίνοφ και ο Ράιτ, που ακόμα δεν έχει ενσωματωθεί πλήρως, είναι απώλειες που δυσκολεύουν την εφαρμογή του πλάνου του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο Σέιμπεν Λι δείχνει πρόθυμος και ταλαντούχος, αλλά δεν είναι (τουλάχιστον ακόμα) ο οργανωτής που χρειάζεται ο Ολυμπιακός για να λειτουργήσει ομαλά. Ο Φουρνιέ, από την άλλη, παρά την κλάση του, δείχνει εκτός αγωνιστικού ρυθμού, επιπόλαιος στις επιλογές του και ασταθής στην εκτέλεση αλλά και παίκτες κλειδιά όπως ο Μακίσικ ή ο Παπανικολάου έχουν εκλάμψεις αλλά όχι συνέπεια.

Επιθετική δυστοκία και οργανωτική δυσλειτουργία

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των τελευταίων αγώνων είναι η επίθεση. Ο Ολυμπιακός δεν παίρνει τους αναμενόμενους πόντους από τους περισσότερους παίκτες του, με μοναδική εξαίρεση τον Βεζένκοφ, ο οποίος, όμως, φαίνεται να υπερχρησιμοποιείται. Αν δεν προσεχθεί η καταπόνησή του, υπάρχει ορατός κίνδυνος τραυματισμού που θα αλλάξει άρδην τα δεδομένα.

Όμως, η επιθετική δυστοκία δεν είναι αποκομμένη από την οργανωτική δυσλειτουργία. Ναι, υπάρχουν πολλά χαμένα ελεύθερα σουτ, ναι έχουν χαθεί αδικαιολόγητα πολλές ελέυθερες βολές όμως, όταν η ομάδα δεν μπορεί να βρει ρυθμό στην κυκλοφορία της μπάλας και στην εκτέλεση των plays, είναι φυσιολογικό να μειώνεται η παραγωγικότητα. Επιπλέον, ενώ η αμυντική συνοχή δεν έχει καταρρεύσει, η ένταση και η συγκέντρωση δεν βρίσκονται στα γνώριμα υψηλά επίπεδα.

Η πίεση της «αναγκαιότητας» του τίτλου

Η πραγματικότητα είναι πως ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια έχει κατακτήσει μια θέση στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Όμως, παρά τις διαδοχικές συμμετοχές σε Final Four, το μεγάλο τρόπαιο δεν έχει έρθει, γεγονός που προσθέτει πίεση. Η περσινή επιτυχία του Παναθηναϊκού στο Βερολίνο, σε συνδυασμό με το υψηλότατο φετινό μπάτζετ και τις απαιτήσεις της διοίκησης και του κόσμου, κάνουν σαφές ότι οποιοδήποτε αποτέλεσμα πέρα από την κατάκτηση της EuroLeague φέτος θα θεωρηθεί αποτυχία. Αυτή η πίεση φαίνεται να βαραίνει ήδη τον προπονητή και τους παίκτες, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου ο πανικός καραδοκεί και εδώ χρειάζεται ιδαίτερη διαχείριση.

Η επαναφορά δεν θα γίνει από μόνη της

Ο χρόνος υπάρχει για να διορθωθούν τα προβλήματα. Όμως, το τεχνικό επιτελείο δεν πρέπει να θεωρήσει δεδομένο ότι η ομάδα θα επιστρέψει στις νίκες απλά με την πάροδο του χρόνου. Η ανάλυση των προβλημάτων, η επιστροφή των τραυματιών και η πιθανή αναπροσαρμογή του ρόστερ σε συγκεκριμένες σταθερές που έχουν φέρει τις μέχρι τώρα νίκες, θα παίξουν κρίσιμο ρόλο. Ο Ολυμπιακός έχει χτίσει την επιτυχία του πάνω στη λειτουργία του συνόλου και στη σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων και ρόλων στο παρκέ. Η επαναφορά αυτής της ισορροπίας είναι το «κλειδί».

Στήριξη και ενότητα

Ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι παθιασμένος, αλλά συχνά ακραίος στις αντιδράσεις του. Όπως ο ενθουσιασμός μπορεί να φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, έτσι και η απογοήτευση μετατρέπεται εύκολα σε καταστροφολογία. Η ομάδα δεν χρειάζεται αυτό τούτη τη στιγμή. Χρειάζεται στήριξη, εμπιστοσύνη και ενότητα – τόσο εσωτερικά, όσο και από την εξέδρα.

Η EuroLeague είναι μαραθώνιος, όχι σπριντ. Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν ξαναπεράσει δύσκολες περιόδους, αλλά επέστρεψαν πιο δυνατοί. Αν το παρόν διάστημα αξιοποιηθεί για βελτίωση και ανασύνταξη, ο Ολυμπιακός θα είναι έτοιμος να διεκδικήσει τη μεγάλη διάκριση εκεί που πραγματικά μετράει: στα playoffs και στο Final Four. Εκεί, όπου τα λάθη δεν συγχωρούνται και οι τίτλοι κρίνονται στις λεπτομέρειες.