Και να είχαμε τελειώσει τις μεταγραφές…

Ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης γράφει για το διαφορετικό επίπεδο απαιτήσεων του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό στις μεταγραφικές τους αναζητήσεις και απαντά στο ερώτημα τι θα είχε συμβεί αν οι ερυθρόλευκοι έκλειναν όλες τις τρύπες του ρόστερ τους από τις 7 Ιουλίου.

Ότι η υλοποίηση του μεταγραφικού σχεδιασμού για τη νέα σεζόν έχει πάει πίσω, είναι μία πραγματικότητα για τον Ολυμπιακό ως οργανισμό. Ο Ιούνιος δεν ήταν ένας εύκολος μήνας για την ερυθρόλευκη οικογένεια, με την κατευθυνόμενη λασπολογία, ενώ υπήρξε και αλλαγή δομή στη λειτουργία της ομάδας, πάντα υπό τη σκέπη του Βαγγέλη Μαρινάκη. Παράλληλα, οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ελλάδα σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, είναι αδύνατον να μην επηρεάσουν και τον Ολυμπιακό, ανεξάρτητα από τη δεδομένη διοικητική ευρωστία και φερεγγυότητα. Το θέμα προπονητή μπορεί να παρουσίασε σημάδια καθυστέρησης, αλλά ο Μάρκο Σίλβα έχει συμφωνήσει από τα μέσα Ιουνίου, απλά σήμερα Τρίτη έρχεται στη χώρα μας για να υπογράψει, να παρουσιαστεί και να αναλάβει επίσημα τα καθήκοντά του. Για τον Πορτογάλο προπονητή, θα γράψω στο επόμενο blog.

Πριν καλά-καλά συμπληρωθεί ένα εύλογο διάστημα προετοιμασίας για όλες τις ομάδες (ο Ολυμπιακός μόλις τη Δευτέρα είχε την πρώτη του ανεπίσημη συγκέντρωση, με τους παίκτες να υποβάλλονται σε αιματολογικές εξετάσεις και εργομετρικά τεστ), ήδη έχουμε δει να εξάγονται συμπεράσματα που προκαλούν απορίες. Ο Παναθηναϊκός παρουσιάζεται ως υπερομάδα, για παράδειγμα. Έχει κρατήσει σχεδόν ολόκληρο το περυσινό ρόστερ του, εντάξει. Ένα έμψυχο δυναμικό, όμως, που τερμάτισε δώδεκα ολόκληρους βαθμούς πίσω από τον Πρωταθλητή, Ολυμπιακό. Σαφέστατα και οι πράσινοι δείχνουν ότι έχουν καλό προγραμματισμό μέχρι στιγμής (για τα δικά τους οικονομικά δεδομένα), έχοντας καλύψει όλα τα κενά που ήθελαν να συμπληρώσουν ενόψει της καινούργιας αγωνιστικής χρονιάς. Πλην του Εσιέν, όμως, για τον οποίο έγινε οικονομική υπέρβαση και θα δούμε στο γήπεδο σε τι κατάσταση βρίσκεται, όλοι οι υπόλοιποι που αποκτήθηκαν είναι αμφιβόλου ποιότητας και ποδοσφαιρικά στοιχήματα.

Θεωρείτε ότι ο Ολυμπιακός δεν θα μπορούσε να έχει, ήδη, τελειώσει τις μεταγραφές του από τις 7 Ιουλίου, αποκτώντας φθηνούς και άσημους παίκτες από τα “κάτω ράφια” του μεταγραφικού παζαριού; Θα μου πείτε, και με το δίκιο σας, πως οι απαιτήσεις στον Ολυμπιακό είναι πολύ μεγαλύτερες, για αυτό και υπάρχει περισσότερη κριτική από τον κόσμο και τον Τύπο. Ναι στην κριτική, όχι στην ισοπέδωση. Θα ήταν ευχαριστημένοι οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού αν έρχονταν παίκτες όπως ο Λοντ, ο Καλτσάς και ο Βέμερ; Δεν έχω τίποτα με τα παιδιά. Μπορεί να αποδειχθούν και παικταράδες. Απλά, δεν έχουν το βιογραφικό που “τρελαίνει”, ούτε θα “βολευόμασταν” με τέτοιου είδους μεταγραφές. Είναι προσιτές επιλογές για το “πορτοφόλι” του Παναθηναϊκού και ενδέχεται να βγουν ποδοσφαιρικά. Στο μεγάλο λιμάνι, όμως, υπάρχει διαφορετική πίεση και απαίτηση για κάτι καλύτερο, βάσει και των οικονομικών δυνατοτήτων που διαθέτει χάρη στη στιβαρή του διοίκηση ο σύλλογος του Πειραιά.

Οι ερυθρόλευκοι έχουν αποκτήσει ποδοσφαιριστές με μεγάλη ποιότητα, ενώ μην ξεχνάμε και τον Άλαν Πουλίδο, για τον οποίο πιστεύω πως θα είναι από τις ευχάριστες εκπλήξεις της προσεχούς σεζόν. Εννοείται πως υπάρχουν σημαντικά κενά σε καίριες θέσεις της εντεκάδας (σε τουλάχιστον τέσσερις: στόπερ, δύο εξτρέμ, σέντερ φορ), αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε, εκτός από την αβεβαιότητα που υπάρχει στην Ελλάδα τη δεδομένη χρονική στιγμή, πως ο νέος προπονητής ακόμα προσπαθεί να διαπιστώσει τι ρόστερ έχει στη διάθεσή του, κάτι που θα το κάνει σε απόλυτο βαθμό μέσα από την περίοδο της καλοκαιρινής προετοιμασίας. Μην λησμονούμε, επίσης, πως κάποιες περιπτώσεις είχαν προχωρήσει αρκετά πριν από τη συμφωνία με τον Μάρκο Σίλβα, αλλά στην πορεία “κόπηκαν” από τον 38άχρονο προπονητή, όπως συνέβη με την υπόθεση Μπερμπάτοβ.

Επιθυμία για έναν ακόμα καλύτερο Ολυμπιακό είναι θεμιτό και υγιές να υπάρχει, ωστόσο δεν πρέπει να απαξιωθούν οι παίκτες που έχουν απομείνει από την περυσινή ομάδα. Ούτε αυτοί που έχουν αποκτηθεί μέχρι στιγμής και είναι αξιόλογοι, ούτε αυτοί που ελπίζουν πως αυτό το καλοκαίρι θα καταφέρουν να πείσουν την καινούργια τεχνική ηγεσία ότι αξίζουν μία θέση στο ρόστερ της επόμενης ποδοσφαιρικής χρονιάς. Κανένα Πρωτάθλημα δεν κατακτήθηκε τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο. Πόσω μάλλον, τον Ιούλιο και τον Αυγούστο. Τον Απρίλιο και τον Μάιο, μία είναι η ομάδα που έχει πανηγυρίσει 17 φορές τα τελευταία 19 χρόνια. Ο Ολυμπιακός. Και να σας προλάβω για την Ευρώπη: οι ερυθρόλευκοι παρά τις συχνές αλλαγές προσώπων, παραμένουν άκρως ανταγωνιστικοί.

ΥΓ1: Μακάρι να ευνοήσουν οι συνθήκες και να δούμε ξανά το “βέλος” στο Καραϊσκάκης. Ο σύλλογος παλεύει γερά την περίπτωση του Κέβιν Μιραλάς εδώ και πολλές ημέρες, αλλά δεν θέλει να “φουσκώσει” τα μυαλά των οπαδών του. Η Ελλάδα δεν βιώνει και τις καλύτερες στιγμές της. Για αυτό χρειάζεται υπομονή και ψυχραιμία σε όλα τα επίπεδα. Αν όλα πάνε καλά, δεν είναι απίθανο να επιστρέψει ο Βέλγος επιθετικός στην ομάδα που τον… περιέλουσε με εμπιστοσύνη και του έδωσε τη δυνατότητα για την αγωνιστική εκτόξευση.

ΥΓ2: Και να είχε τελειώσει ο Ολυμπιακός τις μεταγραφές του από σήμερα 7 Ιουλίου, μέχρι τις 31 Αυγούστου, όταν και ολοκληρώνεται η καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδος, θα ζητούσαμε κι άλλους παίκτες. Όλοι μας! Όλο και κάποια ανάγκη για προσθήκη στο ρόστερ θα παρατηρούσαμε πως χρειάζεται. Έτσι είναι ο φίλαθλος του Ολυμπιακού: θέλει πάντα το καλύτερο για την αγαπημένη του ομάδα.