Ιστορική ανατροπή αλλά θέλει ίαση της παθογένειας

Ιστορική Ανατροπή στο Βελιγράδι – Ο Ολυμπιακός γύρισε από την κόλαση και έδειξε γιατί ανήκει στην ελίτ!

Ο Ολυμπιακός υπέγραψε μια από τις πιο μεγάλες και ψυχωμένες ανατροπές των τελευταίων ετών, επικρατώντας της Μακάμπι Τελ Αβίβ μέσα στο Βελιγράδι, σε ένα παιχνίδι που φαινόταν χαμένο για τρία δεκάλεπτα. Και όμως, με καρδιά, εμπειρία και ποιότητα, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα κατάφερε να ανατρέψει πλήρως την κατάσταση, να πάρει μια τεράστια νίκη ψυχολογίας και να θυμίσει σε όλους γιατί παραμένει κομμάτι της ευρωπαϊκής μπασκετικής ελίτ.

Αμυντικές παθογένειες που… επιμένουν
Ο Ολυμπιακός εμφάνισε ξανά τις γνωστές του αμυντικές παθογένειες. Και δεν μιλάμε για μικρές λεπτομέρειες. Τα λάθη στην προσωπική άμυνα, οι λανθασμένες αλλαγές στα σκριν, η κακή επικοινωνία στις περιστροφές και η αδράνεια στην αδύνατη πλευρά είναι θέματα που «φωνάζουν». Αυτά τα ζητήματα τα βλέπουν και οι πιο φανατικοί φίλαθλοι, επομένως είναι βέβαιο πως τα γνωρίζουν άριστα και μέσα στην ομάδα και προσπαθούν να τα διορθώσουν. Το πρόβλημα δεν είναι η διάθεση – είναι καθαρά τακτικό και δομικό. Ο Ολυμπιακός δεν έχει ακόμα βρει τη σταθερή του ταυτότητα στην άμυνα, εκεί όπου τα τελευταία χρόνια έχτισε τη φήμη του.

Όταν όμως η ψυχή μίλησε…
Παρά τα παραπάνω, το τέταρτο δεκάλεπτο ανήκει δικαιωματικά στη σφαίρα του επικού. Ο Ολυμπιακός αντέδρασε με τρόπο που αρμόζει σε πρωταθλητή, επιστρέφοντας από διαφορά που έμοιαζε μη αναστρέψιμη. Η ενέργεια, το πάθος και η πίστη ξεχείλισαν στο παρκέ – και αυτή η νίκη, ακριβώς επειδή ήρθε με τέτοια ανατροπή, ίσως αξίζει πολλαπλάσια από μία καθαρή επικράτηση από την αρχή ως το τέλος.

Οι πρωταγωνιστές
Ξανά, ο Τάισον Γουόρντ επιβεβαίωσε πως είναι κάτι παραπάνω από ευχάριστη έκπληξη. Με τρομερή ένταση, καθαρές αποφάσεις και σπάνια συνέπεια για νέο παίκτη, δίνει αυτό το «κάτι» που τόσο είχε ανάγκη ο Ολυμπιακός.
Οι Βεζένκοφ και Ντόρσεϊ, οι συνήθεις ύποπτοι, πήραν πάνω τους την ομάδα στα κρίσιμα. Ο Βεζένκοφ, με την κλασική του ψυχραιμία, έβαλε τις βάσεις της επιστροφής, ενώ ο Ντόρσεϊ, με τα μεγάλα σουτ του, έβαλε τη σφραγίδα στην ανατροπή.
Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ, από την πλευρά του, ήταν απλώς καταλυτικός. Κυριάρχησε στα ριμπάουντ, έδωσε δεύτερες ευκαιρίες και λειτούργησε ως πυλώνας ηρεμίας στο ζωγραφιστό – ο ηγέτης που κάθε μεγάλη ομάδα χρειάζεται όταν όλα γύρω φλέγονται.

Το ευχάριστο «πρόβλημα» του Φουρνιέ
Με την επιστροφή του Εβάν Φουρνιέ, ο κόουτς Μπαρτζώκας θα έχει να διαχειριστεί μια περιφέρεια γεμάτη επιθετικό ταλέντο. Και εδώ γεννάται ένα ευχάριστο δίλημμα: πού θα βρεθούν τα λεπτά; Ο Ντόρσεϊ, ο Γουόρντ, ο Φουρνιέ και ο Πίτερς (όταν χρησιμοποιείται στο 3) προσφέρουν ήδη τεράστιο όγκο σκοραρίσματος. Θα χρειαστεί έξυπνη κατανομή ρόλων, χωρίς να χαθεί η χημεία που άρχισε να χτίζεται.

Ο Γουόκαπ επιστρέφει – αλλά χρειάζεται καθαρός άσος
Η επιστροφή του Τόμας Γουόκαπ αναμένεται να βοηθήσει σημαντικά στη δημιουργία και στο διάβασμα του παιχνιδιού, όμως ο Ολυμπιακός χρειάζεται έναν καθαρό point guard. Έναν οργανωτή με φυσικά στοιχεία «πασέρ» και ρυθμιστή του τέμπο, που θα επιτρέπει στους υπόλοιπους να παίζουν στις φυσικές τους θέσεις. Ο Σέιμπεν Λι έχει ενέργεια και προθυμία, αλλά δεν είναι playmaker κλασικού τύπου. Παράλληλα, παραμένει ερωτηματικό η αγωνιστική και ψυχολογική κατάσταση του Κίναν Έβανς, μετά τον τραυματισμό του – και πώς θα αντεπεξέλθει σε συνεχόμενα παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων.

Συμπέρασμα
Η νίκη επί της Μακάμπι ήταν κάτι πολύ παραπάνω από ένα ροζ φύλλο αγώνα. Ήταν μια δήλωση επιμονής, πίστης και δυνατοτήτων. Αν αυτή η ανατροπή γίνει το σημείο καμπής, τότε ίσως σε λίγους μήνες να μιλάμε για τη βραδιά που ο Ολυμπιακός ξαναβρήκε τον εαυτό του.