Άλλα υλικά, ίδια συνταγή…

Ο Γιώργος Π. Μποτζαρόπουλος σχολιάζει την αποψινή ήττα του Ολυμπιακού από τη Λαμποράλ Κούτσα.

Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, αυτό που έχει σημασία είναι να αναγνωρίσει κανείς με ποιο τρόπο άλλαξε η ροή του παιχνιδιού απέναντι στη Λαμποράλ. Στην τρίτη περίοδο, η φαινομενικά άνετη επικράτηση των Βασκων μετατράπηκε σε ένα αμφίρροπο ντέρμπι, το οποίο τελικά κατέληξε στην παράταση.

Στο διάστημα που συνέβη η αλλαγή, ο Σπανούλης ήταν εκτός πεντάδας και ο Στρόμπερι εφορμούσε στο καλάθι κατά μέτωπο, σε κάθε δυνατή ευκαιρία. Δεν έκανε πάντα πετυχημένες επιλογές, αλλά η ουσία είναι πως διαφοροποίησε τον ρυθμό του Ολυμπιακού, κάνοντας τον πιο γρηγορο. Έπρεπε φυσικά να λειτουργήσει και η άμυνα, αλλά αυτό ήταν μάλλον αναμενόμενο τη στιγμή που δίπλα στον Αμερικάνο γκαρντ βρέθηκαν εναλλάξ ο Μάντζαρης και ο Χάκετ. Οι ερυθρόλευκοι μετέτρεψαν κάποιες κερδισμένες κατοχές σε εύκολα καλάθια και ξαναμπήκαν στη διεκδίκηση μιας νίκης που τελικά δεν ήρθε.

Δεν θα μπορούσε να έρθει, καθώς ο Σφαιρόπουλος ακόμη ψάχνεται να βρει τους τρόπους με τους οποίους θα αξιοποιήσει το ρόστερ που έφτιαξε. Οταν ο Σπανούλης βρίσκεται στην πεντάδα, τα πάντα περνούν από αυτόν. Στην καλή εκδοχή , η επίθεση βρίσκει σωστά τοποθετημένους παίκτες και ελευθερα σουτ, στην κακή πληρώνει την γενικότερη στατικότητα που προκύπτει από το συγκεκριμένο παιχνίδι.

Το γεγονός οτι οι ερυθρόλευκοι έχασαν έναν αγώνα στον οποίο σούταραν με 47% από το τρίποντο, μας προτρέπει να σκεφτούμε πως το (μέχρι στιγμής) πρόβλημα δεν αφορά κυρίως την ευστοχία, όσο την προσέγγιση στο παιχνίδι. Ο Ολυμπιακός, καθώς έχει τον προπονητή του για δεύτερη χρονιά στο τιμονι, είναι λογικό να βρίσκει αντιπάλους πιο έτοιμους να τον αντιμετωπίσουν. Για να τους ξεπεράσει, θα πρέπει να προσθέσει στοιχεία που έλειπαν πέρυσι. Ενα από αυτά το περιγράψαμε πιο πάνω, ένα άλλο είναι ενδεχομένως η μοιρασιά της οργανωτικής ευθύνης. Για μια ακόμη φορά, η τριάδα των γκαρντ πλην Σπανούλη, έμεινε πολύ χαμηλά σε αυτόν τον τομέα, μοιράζοντας όλες κι όλες μόλις 2(!) ασίστ.

Με απλά λόγια, οι ερυθρόλευκοι χρειάζεται – μεταξύ άλλων, κακά τα ψέμματα – να γίνουν γρηγορότεροι και να ψάξουν και αλλού δημιουργία. Και αυτά, με την προυπόθεση οτι οι καλές τους άμυνες θα εξασφαλιζουν τις απαραίτητες κατοχές. Αυτό απόψε δε συνέβη, καθώς οι ψηλοί του απέτυχαν να σταματήσουν τον Γιάννη Μπουρούση σε φάσεις που ήταν σε μεγάλο βαθμό προσωπικές.

Είναι άραγε αυτή η κατάλληλη στιγμή για να κρίνουμε την καταλληλότητα των παικτών που στελεχώνουν τον φετινό Ολυμπιακό? Εξαρτάται τι εννοεί κανείς με τον όρο “καταλληλότητα”, μιας και το παιχνίδι μιας ομάδας είναι συνάρτηση της στελέχωσης και του τρόπου παιχνιδιού. Δεν φταίει ποτέ ούτε μόνο το ένα, ούτε μόνο το άλλο. Το σίγουρο είναι πως με το φετινό ρόστερ, η περυσινή συνταγή δεν θα λειτουργήσει, ακόμη και αν οι αποστάσεις ανοίξουν με αλχημείες, όπως αυτή της τοποθέτησης του Ιωάννη Παπαπέτρου στη θέση 4.

Για να δούμε, η υπομονή είναι αρετή.

O Γιώργος Π. Μποτζαρόπουλος γράφει για περισσότερο μπάσκετ στο προσωπικό του blog.