Αρχική / ΜΠΑΣΚΕΤ / Ο Λοτζέσκι στο “2”, ανάγκη ή προσαρμογή;

Ο Λοτζέσκι στο “2”, ανάγκη ή προσαρμογή;

1

Χίλιοι καλοί χωράνε ή τελικά όχι; Μπορεί ο Λοτζέσκι να γίνει “δυάρι” και τι θα κερδίσει και θα χάσει ο Ολυμπιακός από μια τέτοια μετακίνηση; Γράφει ο Βαλάντης Σιδέρης

Στο μπάσκετ γενικότερα, από τα πρώτα παιδικά βήματα ενός αθλητή, μέχρι τα τελευταία του παιχνίδια, ο καθένας είχε τη δικιά του θέση μέσα στο γήπεδο και μαθαίνει να ζει μέσα σ΄αυτή. Πλέι μέικερ, 3άρι, σέντερ κ.ο.κ. Στο σύγχρονο μπάσκετ ωστόσο, έχουμε γίνει πολλές φορές μάρτυρες καταστάσεων όπου ένας παίκτης ακόμα και μετά από μεγάλη και αξιοπρόσεκτη καριέρα να “μετακινείται” μία θέση πάνω ή κάτω στην βασική πεντάδα, προκειμένου να καλύψει τρύπες, να ματσάρει αντιπάλους ή ακόμα και να προσδώσει στοιχεία στα πλέις και τα συστήματα της ομάδος που εκείνη τη φάση αγνοούνταν ή επιζητούνταν.

Στο ΝΒΑ είναι κάτι σύνηθες, στην Ευρώπη ωστόσο όταν υλοποιείται, γίνεται περισσότερο από ανάγκη και για συγκεκριμένες περιπτώσεις ή περιόδους σε κάποιον αγώνα. Ο Παπαπέτρου στο “4”, προσπάθησε να καλύψει την αδυναμία ανταπόκρισης του Αγραβάνη για παράδειγμα, ο Στρόμπερι στο “3” τη δική του στην περιφέρεια. Ο Γουόρικ στο “5” λόγω ανικανότητας εξεύρεσης ενός καθαρού σέντερ.

Πολλές φορές αυτές οι συχνές μετακινήσεις περισσότερο μπερδεύουν έναν αθλητή, παρά τον βελτιώνουν καθώς οι απαιτήσεις μιας συγκεκριμένης θέσης είναι εντελώς διαφορετικές ακόμα κι αν μιλάμε για γκαρντς ή φόργουορντς αποκλειστικά. Βέβαια όχι πάντα. Όλα έχουν να κάνουν με την ικανότητα προσαρμογής του παίκτη στα νέα “θέλω” που παρουσιάζονται, στην ηλικία-εμπειρία του, καθώς και στις καταστάσεις που ο προπονητής και η υπόλοιπη ομάδα δημιουργούν ώστε η όποια αλλαγή να επιφέρει βελτίωση και εκμετάλλευση του παίκτη που αλλάζει ρόλο.

Στα τελευταία παιχνίδι του Ολυμπιακού αλλά και σε κάποιες στιγμές μέσα στη χρονιά όσο αυτός έπαιζε, είδαμε το Λοτζέσκι να “κατεβαίνει” στο δύο. Μπορεί να ανταποκριθεί σ΄αυτό το μοτίβο ο “Αμερικανός” και τι θα κερδίζει ή θα χάνει η ομάδα απ’ αυτή τη μετακίνηση;

Να ξεκινήσουμε με το δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός του 2016/17 θα έχει μια… υπεραριθμία στο “3”. Παπανικολάου και Παπαπέτρου, επιβάλλεται να στηριχθούν για πολλούς και σημαντικούς λόγους κι αν ο τελευταίος προσπάθησε να τα βγάλει πέρα στη ρακέτα, απέδειξε πως είναι ένας πολύ καλύτερος σμολ φόργουορντ παρά πάουερ, ειδικότερα στο επιθετικό κομμάτι. Κατά συνέπεια, ο Λοτζέσκι ο οποίος και συμβόλαιο έχει για του χρόνου αλλά και ποιότητα για να παραμείνει στο ρόστερ, φαίνεται να περισσεύει αφού είναι ακατόρθωτο να μοιράσεις σε τρεις τόσο καλούς παίκτες χρόνο 40 λεπτών.

Η πιθανότητα λοιπόν ο απόφοιτος του κολεγίου της Χαβάη να γίνει σούτινγκ γκάρντ, είναι ένα θέμα προς συζήτηση και ανάλυση που πρέπει να μας απασχολήσει στο εγγύς μέλλον.

Ένας περιφερειακός παίκτης και μάλιστα στο επίπεδο της Ευρωλίγκας, καλό θα είναι να έχει κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Να μπορεί να κατεβάζει μπάλα, να παίζει άμυνα απέναντι σε κοντούς αντιπάλους και κυρίως να δημιουργεί έμμεσα ή άμεσα. Η λέξη δημιουργία μεταφράζεται ποικιλοτρόπως. Από μια κατάσταση πικ εν ρολ, από παθητική απειλή στην αδύναμη πλευρά, από ντράιβς στη ρακέτα κ.α.

Ο Λοτζέσκι σίγουρα δεν ανταποκρίνεται σε όλα τα παραπάνω αλλά σίγουρα σε κάποια εξ αυτών. Ως εκ τούτου στα 31 του χρόνια δε θα μπορέσει να αποτελέσει παίκτη που θα κάνει πάταγο στο “2”, ωστόσο η τεράστια ποιότητα και αξία του, ενδεχομένως μπορούν να καλύψουν τις εμφανείς σε ορισμένα σημεία αδυναμίες αλλά και να προσδώσουν επιθετικές αρετές που ο φετινός Ολυμπιακός αγνοούσε.

Τα τελευταία 3 χρόνια που ο “Βέλγος”, βρίσκεται στο λιμάνι, έχει επιδείξει τρομερή βελτίωση και έχει προσθέσει νέα στοιχεία στο παιχνίδι του. Να γίνει ξαφνικά ένας ολ αράουντ γκαρντ αποκλείεται όμως να σουτάρει, να απειλήσει, να κρατάει κοντά του αντιπάλους δημιουργώντας χώρους για τους υπόλοιπους, να διεισδύσει και να πασάρει αν χρειαστεί στον ελεύθερο παίκτη, να βγει γρήγορα στο τρίποντο από διαδοχικά σκρινς μπορεί και με το παραπάνω.

Ειδικότερα αν στην άμυνα δεν έχει να αντιμετωπίσει πολύ πιο γρήγορους απ΄αυτόν αντιπάλους, τότε ίσως να αποτελέσει μια έκπληξη πρώτης γραμμής, χωρίς ωστόσο να πρέπει να παραγνωρίσουμε το γεγονός πως επιβάλλεται ο Ολυμπιακός να αποκτήσει και ακόμα έναν περιφερειακό πρωταγωνιστή.

About Βαλάντης Σιδέρης

Γράφω από το 2011 και συνεχίζω. Αναποφάσιστος ανάμεσα στις δύο μεγάλες μου αγάπες. Ποδόσφαιρο ή μπάσκετ; Και τα δύο! Αγαπώ τον Ολυμπιακό και την Euroleague. Ερασιτέχνης αθλητής στα νιάτα μου. Πατέρας τριών παιδιών

Δείτε επίσης

Ο μέχρι σήμερα απολογισμός Ολυμπιακού στο βόλεϊ για τη σεζόν 24-25

Ο Ολυμπιακός προχώρησε σε σημαντικές μεταγραφικές κινήσεις για να ενισχύσει το ρόστερ του ανδρικού τμήματος ...

Βρείτε μας στο Twitter