Αρχική / ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ / Δυο ομάδες υπάρχουν στην Ελλάδα. Τέλος.

Δυο ομάδες υπάρχουν στην Ελλάδα. Τέλος.

alaf_mari

Η επιτυχία είναι μια συνισταμένη πολλών παραγόντων, ανεξαρτήτως τομέα. Απαιτεί τεχνογνωσία, διάθεση, επένδυση χρόνου και χρήματος, ικανότητα, πλάνο και τύχη. Έστω και ένα να λείπει από τα παραπάνω, η επίτευξη ενός στόχου είναι απίθανο να πραγματοποιηθεί κι αν ποτέ γίνει θα αποτελεί περισσότερο συγκυριακό γεγονός και εξαίρεση παρά κατάκτηση προερχόμενη από συνέπεια και μεθοδικότητα. 

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και στον επαγγελματικό αθλητισμό αν αυτός εξεταστεί ως προϊόν. Για να ανέλθει ένας σύλλογος στην κορυφή, χρειάζεται τεχνογνωσία των ανθρώπων που την απαρτίζουν, είτε αυτοί λέγονται μέλη της διοίκησης ή του αθλητικού τμήματος, διάθεση και πρόθεση, επένδυση αμέτρητου χρόνου ώστε να διορθωθούν προβλήματα για να επέλθει βελτίωση, χρήματα όπως αυτά μεταφράζονται από επενδύσεις σε εγκαταστάσεις, γήπεδο, προπονητήριο, συνθήκες εργασίας αλλά και έμψυχου δυναμικού, ικανότητα στη λήψη αποφάσεων βάσει ενός σχεδιασμένου πλάνου, ποιότητα στις συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις και φυσικά τύχη ή τουλάχιστον απουσία πολλών συνεχόμενων δυσχερών συγκυριών.

Στο ελληνικό ποδόσφαιρο αφού γράφουμε σε αθλητική ιστοσελίδα, κανένας άλλος σύλλογος πλην του Ολυμπιακού δε διαθέτει, ούτε προτίθεται να “υιοθετήσει” τους εν λόγω παράγοντες ώστε να καταφέρει να διεκδικήσει την κορυφή ή έστω να κριθεί ως εξαιρετικά ανταγωνιστικός. Ο επικοινωνιακός πόλεμος ως πολλαπλάσια οικονομικότερος έχει πάρει τη θέση των επενδύσεων, οι “συμμαχίες” αυτές των μεταγραφών και η προπαγάνδα τη θέση του δίκαιου και του καταφανούς.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του κ. Σαββίδη περί υποστήριξης της ΑΕΚ στον επερχόμενο τελικό, αποδεικνύουν ακόμα μία φορά, πως στην σύγχρονη ποδοσφαιρική Ελλάδα δεν υπάρχουν κίνητρα βελτίωσης αλλά περισσότερο καταβαράθρωσης του αντιπάλου και υποτίμησης των επιτυχιών του, ως αντέρεισμα για τη δική τους ανικανότητα και αποτυχία. Βέβαια, η τρομερή πτώση των εισιτηρίων στις έδρες των λεγόμενων “μεγάλων” ομάδων, δεν είναι τυχαία, όπως τυχαία δεν είναι και η παντελής απουσία πλάνου και σχεδίου, όπως αυτό θα πρέπει να είναι βασισμένο στα πρότυπα της υγιής και αυστηρά αθλητικής βελτίωσης των συλλόγων που αυτοί οι κύριοι ηγούνται. Η “Αγιά Σοφιά” που έπρεπε να είναι ήδη έτοιμη αλλά παραμένει μακέτα, ο Ελαιώνας που έγινε Λεωφόρος σε βίντεο, η Παιανία έγινε Απήλιον, οι σπουδαίες μεταγραφές που ποτέ δεν έγιναν και οι προπονητές που ενώ έφταιγε το “σύστημα” απολύθηκαν πυξ λαξ. Όσοι ευαγγελίζονται παραδείγματα Λέστερ, ας υπολογίσουν πρωτίστως πως στη λαμπερή Πρέμιερ Λιγκ τα τελευταία 20 χρόνια, υπάρχουν μόνο τέσσερις ομάδες που εναλλάσσονται στην κορυφή, μια εξαίρεση απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα που δεν αλλάζει και παραμένει ως έχει, απόρροια των στοιχείων που ανέφερα στην αρχή του κειμένου. Μια εξαίρεση κάποτε μπορεί να γίνουν, όμως σίγουρα όχι μέλη του κανόνα.

Ας γυρίσουμε όμως στα δικά μας και σε μια θλιβερή διαπίστωση. Δύο πλευρές υπάρχουν στην Ελλάδα και πλέον δύο ομάδες. Οι Ολυμπιακοί και οι αντι-Ολυμπιακοί. Αυτή είναι η αλήθεια δυστυχώς και όσο επικρατεί αυτή η νοοτροπία και δεν υπάρχει διάθεση για βελτίωση, τόσο δε θα υπάρχει και ανταγωνισμός.

About Βαλάντης Σιδέρης

Γράφω από το 2011 και συνεχίζω. Αναποφάσιστος ανάμεσα στις δύο μεγάλες μου αγάπες. Ποδόσφαιρο ή μπάσκετ; Και τα δύο! Αγαπώ τον Ολυμπιακό και την Euroleague. Ερασιτέχνης αθλητής στα νιάτα μου. Πατέρας τριών παιδιών

Δείτε επίσης

Φορτσάρει και για Βέλντε!

Η μεταγραφική επίθεση του Ολυμπιακού συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό, με τους ερυθρόλευκους να προχωρούν σε ...

Βρείτε μας στο Twitter